Vierde vaardag: van Fonsérannes naar Le Somail
De volgende ochtend is het weer droog en de zon schijnt volop. Ik fiets met Marga naar Béziers om brood te halen. Het is nog een hele klim. Als we bij de bakker brood hebben gehaald, fietsen we nog door naar de kathedraal St-Nazaire. Vandaar hebben we een prachtig uitzicht op de omgeving. Het is nog wel fris maar kraakhelder. We kunnen zelfs een aantal toppen van de Pyreneeën zien.
| Bij de boot terug maak ik een aantal foto's van de sluizentrap en het 'pente d' eau', een mislukte poging van de Fransen om een moderne constructie te maken die de zeventiende-eeuwse zevenvoudige sluis kan vervangen. |  |
 |
Als we terug zijn en hebben ontbeten, steken we weer van wal. Door de lange platanenrijen aan weerszijden varen we verder. We komen bij de tunnel van Malpas. Deze tunnel is 160 meter lang. Uiteraard is er zelfs in de tunnel een jaagpad. De naam Malpas is afgeleid van mauvais passage (slechte doorgang). De tunnel voorkomt een omweg van nog eens 700 meter. De tunnel is niet lang (160 m) maar de kinderen vinden het leuk om de navigatieverlichting en de schijnwerper aan te zetten. Dan komen we door Poilhès, een dorpje waarvan wij ons achteraf beseffen dat het wellicht de moeite waard was geweest om aan te leggen. Het zag er idyllisch uit.
|
| Dan komen we bij Capestang. Hier stoppen we en maken van de gelegenheid gebruik water te tanken. Stomtoevallig komen we achter de boot Le Ponant te liggen, die we vorig jaar hadden gehuurd. Marga gaat nog in het dorpje kijken maar alles is dicht. |  |
We varen verder en volgen de vormen van de berghellingen via een aantal enorme meanders. Je kunt het stuk kanaal waar je een kwartiertje later doorvaart soms al links of rechts van je zien liggen. Af en toe zit er een haakse bocht bij. Een uurtje nadat we uit Capestang zijn vertrokken, zie ik het dorpje aan bakboord nog steeds naast me liggen. Het weer blijft ondertussen aan de frisse kant. Ik doe moeite om steeds in een zonnig stuk te blijven varen.
|
We varen weer in een prachtig stuk. Heuvels in het noorden, vergezichten naar het zuiden, bloeiende brem, wijngaarden, velden met klaprozen en stroken bloeiende gele lis langs de waterkant. We komen weer onder een prachtig boogbruggetje door waarop ik op de sluitsteen het jaar 1684 lees. Pepijn wil intussen steeds vaker varen. Hij kan allerlei testen doen voor een door mij uit te schrijven matrozendiploma: door brede bruggen varen, door smalle bruggen varen, langs tegenliggers varen, rekening houden met vissers, het nemen van scherpe bochten, in het zonnetje blijven varen. |
Maarten wil dan ook niet achterblijven en haalt testen voor bochten naar bakboord, bochten naar stuurboord en het voorbij varen van tegenliggers en afgemeerde boten.
We besluiten de middag door te varen tot Le Somail. Dat ligt 3 km verder dan de aansluiting met het Canal de Jonction. Dit kanaal willen we morgen in varen.
| We komen over het aquaduct over de Cesse en horen even later het water ruisen bij l' Épenchoir des Patiasses. Ik zal daar 's avonds nog heen fietsen om het beter te bekijken. Bij Le Somail is het behoorlijk druk met boten. Dat wordt een plaatsje achter in de rij, vermoeden we. |  |
 |
We besluiten er eest maar eens langs te varen en direct na de beroemde Pont de Somail zien we een plekje waar we kunnen aanleggen, pal voor het eveneens beroemde boekenantiquariaat van Mme. Gourges. We liggen op een prachtig plekje. Er is een kerkje tegen de brug aangebouwd en een oude ijskelder. |
Le Somail was vroeger een van de halteplaatsen van de postboot. De postboot deed er vier dagen over om van Agde naar Toulouse te komen. Daarbij moesten de passagiers bij alle meervoudige sluizen met al hun bagage overstappen naar een andere boot om tijd te winnen. Plekken om te overnachten waren Le Somail, Trèbes en Castelnaudary.
|
's Avonds rij ik naar de eerste sluis aan het Canal de Jonction om te bekijken hoe deze werken. De vaargids heeft het over het intoetsen van een code maar zo te zien is een druk op een groene knop voldoende. In de loop van de avond wordt het steeds beter weer. De zon wint het van de wolken en de wind gaat liggen. Het wordt een prachtige zonsondergang waarbij de zon in een roodpaarse lucht in de verte achter de Pyreneeën verdwijnt.
|
 |