Canal latéral à la loire, reisverslag 2003: derde dag

Het weer is ook vandaag weer geweldig. 's Ochtends is het nog een beetje fris maar het duurt niet lang of we zitten allemaal heerlijk buiten in het zonnetje. We passeren de laatste sluis in het Canal latéral à la Loire en komen dan bij de afslag naar Decize waar het Canal de Nivernais begint. Decize, zo heet onze boot trouwens ook, ligt aan de andere kant van de Loire. Het plaatsje ligt ingeklemd tussen de Loire en een oude tak daarvan: la Vieille Loire.

We zullen de Loire moeten oversteken, niet met een aquaduct maar gewoon eroverheen vlakbij een stuw. We moeten nog twee automatische sluizen door voor we op de Loire komen. Bij de eerste sluis, écluse de St-Maurice, hangt een touw boven het water. Het lijkt bedoelt voor een aflevering van 'Ter land, ter zee en in de lucht' maar het is de bedoeling dat slechts schippers eraan trekken. Daarna wordt, als het goed is, de sluis automatisch in gereedheid gebracht. En inderdaad, de techniek werkt, en even later varen we de sluis in. We kunnen de sluis dan verder zelf bedienen door aan een stang in de sluis te trekken maar even later komt er toch ook een sluiswachter.

Honderd meter verder ligt nog zo'n sluis. Ook hier een soortgelijke constructie voor het gereedmaken van de sluis, maar hier moeten we aan een soort slang draaien. Ik vraag de sluiswachter of we op de Vieille Loire kunnen varen. De verhuurder had het afgeraden omdat het waterpeil laag zou zijn maar -aan de oevers te zien- is het waterpeil normaal. Hij zegt dat het geen probleem is maar dat we langzaam moeten varen.

Even later varen we de Loire op. Na de beslotenheid van het kanaal genieten we van de weidsheid van de rivier. Net voorbij de brug is een aanlegplaats. Er is echter helaas geen water en ik besluit dan maar door te varen naar de Vieille Loire die ons net zo dicht bij het centrum brengt alleen aan de andere kant. Marga heeft de smoor in. Dit gaat van de tijd af die ze heeft om in het stadje te winkelen. Gelukkig zijn we snel en zonder problemen bij de beoogde aanlegplaats. Ook hier blijken overigens de kranen afgesloten.

Op de Vieille Loire kwamen we nog een groep kanoërs tegen. Ze hebben veel plezier en een begeleidend motorbootje vaart er bijna een ondersteboven. Er komt een hele golf water de kano binnen. Ook de oude Loire-arm is prachtig gelegen. De Vieille Loire slingert zich door een groene vallei. Aan de kant zie ik nog een oud type zeilboot liggen waarmee vroeger al op de Loire werd gezeild.

In Decize houden we een flinke pauze. Marga en Pepijn bekijken de winkels en ook mijn moeder en Robert gaan de stad in. Als ze terug zijn fiets ik nog even naar de oude kettingsleper die bij het begin van het Canal du Nivernais ligt. Vroeger werd deze sleper gebruikt om schepen over de Loire te slepen aan een ketting die op de bodem van de rivier lag. Na het eten voetbal ik nog wat met de jongens op het nabij gelegen voetbalveld en om half twee vertrekken we naar het Canal du Nivernais.

Na een poosje hoor ik een vreemd geluid. Ik kijk achter me en zie dat het water troebel wordt. Ik stop de motor. We zijn gestrand. Ik krijg het benauwd en heb flink de smoor in. Ik had toch meer waarde moeten hechten aan de woorden van de verhuurder. Ik steek de pikhaak aan alle kanten van de boot naar beneden om te voelen hoe diep het is. Het is inderdaad erg ondiep! Ik probeer met de boegschroef te draaien maar dat helpt ook al niet. Robert en ik gaan in het water en voelen waar we het beste heen kunnen gaan. Met z'n tweeën lukt het inderdaad de boot vlot te duwen. We varen voorzichtig verder. Vlak voor we weer bij de Loire komen herhaalt het zich nog een keer. Gelukkig weten we ook nu de boot weer naar dieper water te duwen. Het is echt een wonder dat we hier op de heenweg zonder problemen langs zijn gevaren. Met een zucht van verlichting vaar ik het Canal du Nivernais in.