Een erg mooi boek, dat luchtig en meeslepend is geschreven. Er zit een goede opbouw in het boek en de schrijver is consistent in zijn verhaal. Twee elementen die het boek zeer indrukwekkend maken.

Het boek bestaat uit vijf korte hoofdstukken en sluit af met bijdragen van verschillende auteurs, waaronder Irene van Lippe-Biesterfeld en Jane Goodall, wat het prettig om te lezen maakt. Verbazingwekkend vond ik echter om te lezen hoe een echte wetenschapper, zover durft te gaan om wetenschap en spiritualiteit te koppelen. Daarnaast heb ik nog een kritisch punt over zijn boek. Soms krijg ik het gevoel dat zijn uitspraken niet altijd kloppen. Een van de redenen daarvoor is dat ik een dubieus gevoel krijg bij de methode die hij gebruikt om zijn boek op te bouwen. Het lijkt of hij voordat hij begon te schrijven gedachten en vermoedens had. In zijn boek probeert hij die gedachten en vermoedens wetenschappelijke te onderbouwen. Het is dus niet zo dat hij in zijn boek vanuit een wetenschappelijke benaderingen een nieuwe theorie beschrijft. Het dubieuze van deze gekozen benadering is dat je de passende theorieën gebruikt en theorieën die je verhaal niet onderbouwen links laat liggen.

Desondanks een boek dat bij mij hoog scoort, omdat het een van de boeken is die een grote stap voorwaarts maakt in de verbinding tussen de wetenschap en de spiritualiteit. Het is een bijdrage die laat zien dat niet verklaarbare zaken vanuit de wetenschap vroeg of laat toch wel te verklaarbaar zijn. Daarmee verliest het Onverklaarbare wel mystieke kracht, maar veel mensen zullen nu hopelijk de waarheid ervan gaan erkennen.

Zo bestaat een mens bestaat uit 1000000 miljard cellen. Dagelijks sterven daarvan 600 miljard af. Dat is 10 miljoen cellen per seconde. Niet alle cellen van onze organen sterven even snel af, maar je kunt zeggen dat een mens fysiek steeds veranderd. In ons lichaam vinden allerlei processen plaats om het evenwicht te bewaren. Daarbij vind elke cel of molecuul het andere om een chemische reactie mee aan te gaan. Dit ondanks de afstand tussen de cellen die een reactie aangaan. De cellen lijken te putten uit een informatiebron waardoor ze weten wat ze moeten doen. Hier laat hij al het idee van een veld doorschemeren.

Naast de samenhang in het lichaam laat Lazlo ook zien dat er een samenhang is tussen lichaam en het universum. Dat er een samenhang is is o.a. gebaseerd op experimenten. ‘Er zijn overtuigende bewijzen dat genoom, organisme en milieu een coherent en uiterst geïntegreerd systeem vormen.’

Tenslotte laat hij zien hoe ons bewustzijn samenhangt met de rest van de wereld.

Hij eindigt het hoofdstuk met de conclusie dat wij alle reden hebben te geloven dat alles in de wereld met alles samenhangt. Het universum is een samenhangend geheel. Hij relativeert meteen dat we niet kunnen bewijzen dat alles met alles samenhangt, maar op atoom-niveau is er wel degelijk een duidelijke samenhang.

Een interessant fenomeen dat met deze conclusie samenhangt is non-lokaliteit. Om non-lokaliteit te begrijpen moeten we weten wat kwanta is. Kwanta zijn microdeeltjes die de kleinst herkenbare elementen van de fysische realiteit zijn. Kwanta blijkt buitengewoon gesteld op gezelschap; als ze eenmaal in dezelfde kwantumtoestand verkeren, blijven ze met elkaar vebonden, ongeacht hoe groot de afstand ertussen is. Deze merkwaardige connectie, dat non-lokaliteit wordt genoemd, kwam aan het licht toen een gedachte-experiment van Einstein en zijn collega's Boris Podolski en Nathan Rosen - het zogeheten EPR-experiment - met behulp van fysische instrumenten werd getoetst. Dit experiment was voor het eerst in de jaren tachtig van de vorige eeuw uitgevoerd door de Franse fysicus Alain Aspect. Sindsdien is het in laboratoria overal ter wereld met succes herhaald.

De gedachte dat alles met alles samenhangt is iets wat de wetenschap nu meer en meer ontdekt. Het is volgens Lazlo echter geen ontdekking, maar een herontdekking. Grote kosmologieën en met name de Hindoeïstische spraken er al duizenden jaren geleden over. Volgens hen wordt de gehele ruimte in het universum gevuld met ruimte oftewel ether. Ondanks deze gedachte die op zich zeer opmerkelijk is noemen we deze ruimte i.p.v. ether nu het kwantumvacuüm of het zgn. nulpuntenenergieveld. Het vacuüm is de bakermat en de eindbestemming van de deeltjes die het universum stofferen. De deeltjes zijn bij de oerknal oorspronkelijk ontstaan uit het vacuüm en blijven daaruit voortkomen. Tot nu toe is het nog niet gelukt deze grote hoeveelheid potentiële energie af te tappen.

Gebleken is wel dat die deeltjes informatie uitwisselen met het vacuüm, dus met het Akasha-veld. Alle deeltjes en objecten veroorzaken torsiegolven in het vacuüm. De vortices van deze golven zijn informatiedragers die fysische gebeurtenissen vrijwel ogenblikkelijk met elkaar verbinden: hun groepssnelheid ligt in de orde van grootte 10⁹ c- een miljard keer de lichtsnelheid. Duidt dit op telepathie? In het eerste hoofdstuk heeft hij het ook over non-lokaliteit wat een relatie met telepathie lijkt te hebben.

In de eerste twee hoofdstukken heeft hij laten zien dat er een samenhang is tussen alle deeltjes in het universum. En dat dit alles wordt gevoed en in wisselwerking staat met het kwantumvacuüm oftewel het Akasha-veld. Naast dat uit dit veld deeltjes ontstaan is het ook een informatiebron. Die informatiebron kan grote afstanden overbruggen en is daarmee sneller dan de lichtsnelheid.

In elk universum laten levensvormen die zijn geëvolueerd hun sporen na in het Akasha-veld, en op hun beurt informeren deze sporen de evolutie van het leven in latere universa. Het gevolg is dat het leven in elk volgend universum steeds efficiënter evolueert – in de richting van complexiteit en coherentie. Naarmate het universum complexer en coherenter wordt zal het Akasha-veld de evolutie van leven laten versnellen.

Naast dat deeltjes met het Akasha-veld verbonden zijn toont Lazlo ook aan dat wij mensen met het Akasha-veld verbonden zijn. Zo is ons bewustzijn verbonden met de hersenen, maar ook met het universum. En kan het zich zelfs autonoom van de hersenen in het universum gedragen. Dat wij verbonden zijn met het Akasha-veld toont hij onder andere aan doordat mensen over andere, vroegere levens kunnen vertellen en sommige mensen communiceren met overleden mensen.

Oftewel wat is de aard van de werkelijkheid? Ik vind deze vraag niet zo belangrijk en daarom behandel ik dit hoofdstuk dat daarop een antwoord geeft niet. Ik laat liever de feiten hiervoor beschreven voor zich spreken en ieder mag denken wat hij/zij wil. Voor degene die deze samenvatting niet altijd kunnen volgen, maar toch geïnteresseerd zijn naar de precieze onderbouwing kunnen natuurlijk zijn boek lezen.

Dr. Ervin Lazlo, wetenschapper, filosoof, musicus en auteur, werd meermalen onderscheiden voor zijn inzet voor het verbeteren van de mondiale verstandhouding. Hij is de oprichter van de Club van Boedapest, die over de hele wereld projecten ondersteund die gericht zijn op een duurzame samenleving. Hij heeft tientallen boeken geschreven, waarvan de laatste: Kosmische visie en Je kúnt de wereld veranderen.

terug