Ik weet niet meer precies wanneer het was toen ik je voor het eerst zag. Wat ik nog wel weet is dat ik direct op je viel en ik moet je bekennen dat dat vooral met je verschijning te maken had. Je kwam onverwacht in mijn leven en ik dacht dat je altijd zou blijven. Maar voor ik het wist was je alweer verdwenen en dat terwijl ik helemaal in je op ging.

Ik nam alles van je over; zelfs je goede en minder goede gewoonten. Zo bracht je me wat gevoel bij voor mode, wat ik wel en niet kon dragen. Ik wist daar niks van, maar jij, met al je ervaring, veranderde eigenhandig mijn imago. En ach, af en toe waren er wel wat kapers op de kust. Die ene vrouw, bijvoorbeeld, met die nogal forse boezem en dat Nederlandse accent. Ze deed haar best hoor, met al die goed ingestudeerde, ‘zogenaamd’ grappige dingen die ze zei, maar ondertussen kon ik alleen maar aan jou denken. Want ondanks alles wat er is gebeurd hou ik nog steeds heel veel van je.

Je bent tijdloos, elegant en mooi, je bent als een mooi stuk muziek en een komedie in één. Je roept meer in me op dan m'n favoriete voetbalclub, jij bent completer dan een heel elftal. Elk liefdesliedje dat ooit geschreven is gaat over jou - maar weet je wat ik me nou afvraag?

Wat ziet iemand als jij nou eigenlijk in mij...? En ik weet wel: er is al veel gebeurd tussen ons twee waardoor ik al vaak heb gedacht om m'n koffers maar te pakken. Maar dan bijt ik weer op m'n lip en draai me om, omdat ik gewoon niet meer zonder je kan.

Want weet je, je hebt een vaste plek in m'n hart gevonden. Je bent m'n maatje, m'n beste vriendin en m'n liefje Je zit in het diepste van mijn ziel....