Radio Ga Ga – Queen
Ik moet nog vaak denken aan die nachten toen ik nog jong was, als jij als enige mij gezelschap hield. In het donker zag ik alleen maar het flauwe schijnsel van je lampjes. Op zulke momenten had ik verder niets nodig, behalve jij, m’n trouwe ouwe radio.

Ik hoorde ze allemaal, al die sterren van toen. Ik luisterde vol spanning naar de hoorspelen, of naar de shows die werden uitgezonden. Shows met een lach en een traan – ze kwamen door de ether vanzelf bij me thuis.

Maar wat is er nu van je geworden? Voor de meesten ben je niet meer dan achtergrondgeluid, een muzikaal behang voor al die jongens en meiden die niet beter weten. Ze denken er niet bij na als ze je aanzetten, behalve dan als je er eens niet bent. Vroeger had je tenminste nog macht, toen was jouw glorietijd – maar het lijkt nu wel alsof het stilletjes aan tijd wordt om te gaan.

Want ze willen tegenwoordig liever alles zién in plaats van horen. Videoclips op tv, uur na uur na uur. We zijn gewend om te kijken in plaats van te luisteren. Daarom hoop ik maar dat je ons nooit zult verlaten, ouwe vriend. Ik zou niet meer zonder je kunnen. Blijf dus nog even wat langer, voor als we al die beelden zat zijn geworden

Want ik weet zeker: jouw glorietijd komt wel weer eens terug. Als we het gebrabbel op de tv écht zat zijn geworden…