Je had het nog wel zo mooi bedacht: een mooie vakantie in een of ander ver land. Zo’n all-in vakantie die keurig door vadertje staat wordt verzorgd. Maar het leven van een soldaat valt nog vies tegen.

Je moet weer denken aan wat die man zei bij wie je je moest melden: “Ach jongen, maak je geen zorgen. Het is een luizenleventje. Je hebt de hele dag niks te doen, al wil je de hele dag in bed blijven liggen”. Maar in de praktijk pakte alles heel anders uit.

Toen je voor het eerst thuis kwam, in dat mooie, stoere pak, was je nog wel de held van de hele buurt. Trots liep je daar door de straat. Maar toen je weer wegging, om het land weer te dienen, kon niemand vermoeden dat ze je nooit meer zouden zien.

En nu sta je hier, aan de frontlinie in een of ander onbekend land In de pikdonkere nacht hoor je van ver de schoten die afgevuurd worden. Het enige dat je ziet zijn de lichtflitsen van de kanonnen. In de verte hoor je een sergeant “Open het vuur!” roepen. Maar jij vraagt je nog steeds af waarom en tegen wie je nu eigenlijk aan het vechten bent.

Terwijl je je geweer in de aanslag hebt, kijk je de donkere nacht in. Je hebt geen idee wie de vijand is, en waar hij is. Het lijkt wel een oorlogsfilm, maar dan een hele slechte, want hij is veel te echt.

Maar veel tijd om na te denken heb je niet in deze donkere nacht. Je moet nu eenmaal de orders opvolgen: schieten op alles wat beweegt. Want jij wilde toch zo graag een echte soldaat worden…?