De inrichting.

Laten we beginnen met de bodem in het watergedeelte. Mijn ervaringen hier mee zijn dat het beste voor deze schildpadden een combinatie is van voegzand (goed gewassen) met gepolijste kiezelstenen, dit laatste om zoveel mogelijk schildslijtage tegen te gaan. Zand heeft over het algemeen de eigenschap om zich zelf schoon te wassen, mede door de beweging van de stroming en het woelen van de schildpadden.

Om zand in het filter tegen te gaan is het een kwestie van de aanzuig naar het filter niet op de bodem te plaatsen, een 5cm. er boven volstaat. Om de stroming in de bak zo goed mogelijk te onderhouden moeten in -en uitstroom zover mogelijk van elkaar verwijdert zijn waardoor zand dat opdwarrelt, allang weer tot rust is gekomen als het de aanzuig bereikt. Helemaal ga je dat nooit tegen maar gelukkig blijft het fijnste zand dat meekomt onder in de filter liggen en vormt geen gevaar voor de pomp. Tijdens de grote schoonmaak van het filter is dit makkelijk te verwijderen en af te voeren in de natuur.

Hetzelfde zand gebruik ik op het landgedeelte, omdat de schildpadden toch altijd wat vocht meeslepen blijft het in de onderlaag mooi vochtig en zullen de Chinese driekielen naar hartelust hun holen kunnen graven en daar soms langere tijd in kunnen verblijven. Het liefst doen ze dat in de buurt van een plant of onder een stuk hout, geef de vrouwtjes die gelegenheid, het helpt goed in hun biologische ritme om af en toe een rust periode te kunnen inlassen in hun voedsel opname. Hier leg ik dus geen kiezels in maar zet wel een pot met een palmachtige er in die nooit water nodig heeft omdat de schildpadden dat wel aanslepen.

Een eiland dient altijd goed droog te kunnen blijven en uiteraard goed bereikbaar. Met aquarium lijm valt heel wat te bereiken, glasplaten in vormen en als helling dienende kunnen stevig vast gezet worden. Deze weer bekleed met kurkplaat of flonderhout voldoen als dat regelmatig wordt gecontroleerd op schimmels en algen.

Het beste is om de ruimte boven het eiland tochtvrij te maken. Heb je een gesloten bak, één met een kap, dan hoef jij je nergens druk om te maken, bezit je een open aquarium of vijver dan wordt het toch even opletten. Mijn Waterlandtub staat in een kamer tegenover een gesloten deur in een hoek, het raam is met dubbelglas en tochtvrij afgewerkt. Rondom staan plantenbakken met hoge planten en de voorkant heeft een glazen rand, daar komt geen zuchtje wind doorheen. Let hier weer op dat de planten om de bak niet giftig zijn, een fout is op dat gebied snel gemaakt. Zelfs het decoratieve klimop (Helix) is in een bepaald stadium van zijn groei giftig! Een mogelijkheid is ook om een plaat boven het eiland te plaatsen met een gat er in waar de spots boven bevestigd zijn.

Als decoratie materiaal en als tweede eiland gebruik ik meest kienhout, dit geeft het water in het begin een theekleur maar is goed om het zuurgehalte een beetje te verhogen. Het heeft in feite dezelfde uitwerking als de kool in het filter. Ik gebruik ook wel flonderhout, onbehandeld uiteraard. Als eiland voor de mannetjes voldoet het uitstekend en zuigt weinig water op zodat de bovenkant droog blijft, wat nodig is om de plastron gezond te houden.

Omdat schildpadden niet van planten af kunnen blijven heeft het geen zin deze vast te plaatsen. Daarom gebruiken we zoveel mogelijk bewegende planten zoals drijfplanten en wat er nog meer gevonden kan worden, uiteraard eerst je er van op de hoogte stellen dat het geen giftige soort betreft. Zo liep ik toevallig tegen een Cladophora aegagropila aan, niet echt een plant maar een algenbol. Heel decoratief en de schildpadden zien het niet als voer terwijl het een plant is die in hun natuurlijk leefgebied voorkomt. Als voeding daarentegen zijn Watersla, Waterpest en Eendekroos goede keuzes en met genoeg aanvoer daarvan ook nog een genot om naar te kijken. Kunststof planten kunnen natuurlijk altijd en die zijn tegenwoordig zo natuur echt te verkrijgen dat daar heel wat moois van te maken is. Het verdiend wel de aandacht tijdens het schoonmaken omdat er wel algen op hechten en ze ook wel eens hun kleur verliezen als ze onder fel lamplicht staan.