FERRARI 275 GTB
Motor: V12 motor; cilinderinhoud
3 liter; 1 bovenliggende nokkenas
per cilinderrij; vermogen 240 pk bij
7000 tpm.

Transmissie: op de achterwielen; 
4 versnellingen.

Afmetingen: wielbasis 2,60 m; spoor-
breedte 1,35 m; gewicht 1000 kg.

Prestatie: topsnelheid 220 km/h.

 
 
 

index | last page | next pageCLICK HERE TO VISIT DERARE STARTPAGE
Op de Salon van Parijs van 1964 introduceerde
Ferrari zijn eerste twee snelle toermodellen
met onafhankelijke ophanging van de vier
wielen, de cabriolet (of "spyder") 275 GTS en
de berlinetta 275 GTB. Deze beide modellen
waren qua techniek aan elkaar verwant, maar
toonden uiterlijk grote verschillen. De fraaie
GTS deed denken aan uitstapjes en aan
vrijetijdsbesteding, terwijl de strijdlustige
GTB veeleer leek op een racewagen die niet
geschikt was voor op de weg.

TERUG NAAR DE BRON
Met zijn beperkt raamoppervlak, zijn kleine
stuurruimte, zijn glooiende achterkantn en zijn
grille in de vooruitstekende neus kon de GTB
bijna doorgaan voor een replica van de legen-
darische Ferrari Tour de France berlinetta uit
de jaren vijftig.
Het was een terugkeer naar de bron waaraan de
Ferrari-mythologie was ontsproten. Maar het
geval wil dat aan het begin van de jaren zestig
juist hoekige vormen in de mode raakten,
evenals een groot raamoppervlak, strakke
lijnen en scherpe uitsnijdingen. Het duurde
dan ook niet lang eer de nieuwe Ferrari als
ouderwets werd beschouwd.

 EEN TIJDLOOS KLASSICISME
Tegenwoordig is men gecharmeerd vande
eenvoudige lijnvoering en de evenwichtige
verhoudingen die de auto een tijdloos klassieke
aanblik geven. Het is de oervorm van de ber-
linetta die op uitstekende wijze laat zien
waarvoor de wagen geschapen was, namenlijk
voor het vervoer van twee personen, met grote
snelheid en grote klasse.
 

De 275 GTB, die in 1964 werd geïntroduceerd, deed
qua vormgeving denken aan de race-berlinetta's van
de jaren vijftig, maar zijn chassis met onafhankelijke
wielophanging toonde een serieuze poging tot
modernisering door de fabrikant uit Modena.