|
Geschiedenis |
|
Zie ook: De
geschiedenis van: |
RU |
v Jaartallentabel: een
overzicht van de geschiedenis van Rusland met per vorst een korte samenvatting
van de belangrijkste gebeurtenissen tijdens zijn of haar regeringsperiode
|
Jaartallen |
Vorst |
" - ^ |
Huis |
Bijzonderheden |
|
862-1154:
Grootvorstendom van Kiev |
||||
|
862-879 |
Grootvorst Roerik |
" ?
- ^ 879 |
Roerikiden |
Hij was noormannenleider en stichter van de eerste Russische staat in Novgorod; zijn afstammelingen regeerden tot eind 16e eeuw over een deel van Rusland, eerst vanuit Kiev, daarna vanuit Moskou |
|
879-912 |
Grootvorst Oleg |
" ?
- ^ 912 |
Roerikiden |
Hij werd in 879 regent;
hij veroverde in 882 Kiev en maakte deze stad tot residentie; hij viel in 907
het Byzantijnse Rijk aan; hij werd teruggeslagen, maar sloot een voordelige
vrede |
|
912-945 |
Grootvorst Igor |
" 877
- ^ 945 |
Roerikiden |
Zoon van Roerik; hij
deed een poging om Byzantium te bezetten, maar zijn vloot werd vernietigd; in
903 huwde hij met Olga; hij werd vermoord door de Derevliërs |
|
[945-963] |
Grootvorstin Olga |
" ca.
890 - ^ 969 |
Roerikiden |
Weduwe van Igor; zij
regeerde als regentes voor haar zoon Sviatoslav I; zij wreekte de dood
van haar man door de meeste van de Derevliërs om te brengen; zij bekeerde
zich te Constantinopel tot het Christendom (als eerste Russische vorst); zij
nam de naam Helena aan en probeerde na haar terugkeer Rusland te kerstenen;
door de Russisch-Orthodoxe kerk is zij heilig verklaard |
|
945-972 |
Grootvorst Sviatoslav I Igorjevitsj |
" ?
- ^ 972 |
Roerikiden |
Zoon van Igor; hij
verwierp het Christendom van zijn moeder; hij was een krijgshaftig vorst en
streed tegen verschillende stammen; hij vernietigde het rijk der Chazaren; in
969 verplaatste hij de hoofdstad naar Pereyaslavets; hij werd in 971
verslagen door keizer Johannes I Tzimiskes van Byzantium; hij sneuvelde
in zijn strijd tegen de Petsjenegen; hij verdeelde zijn rijk tussen zijn
zoons Jaropolk, Oleg, en de onwettige Vladimir |
|
972-980 |
Grootvorst Jaropolk |
" ?
- ^ ? |
Roerikiden |
Zoon van
Sviatoslav I; hij kreeg van zijn vader Kiev; in 976 begon een strijd
tussen hem en zijn broers; hij verjoeg in 977 zijn onwettige broer Vladimir
naar Scandinavië en nam diens vorstendom Novgorod in; Vladimir keerde in 978
terug met een leger en heroverde Novgorod in 979; Vladimir doodde vorst
Ragnvald van Polotsk en huwde zijn dochter Ragnilda, die verloofd was met
Jaropolk; Jaropolk vlood toen Vladimir Kiev belegerde, en werd gedood nadat
hij zich overgaf |
|
980-1015 |
Grootvorst Vladimir I Sviatoslavitsj de Grote [ook:
de Heilige] |
" 956
- ^ 1015 |
Roerikiden |
Onwettige zoon van
Sviatoslav I; vorst van Novgorod (vanaf 970); hij versloeg zijn broer Jaropolk
en werd grootvorst van Kiev (vanaf 980); hij bezat toen al zijn vaders
gebieden; hij vocht in Galicia in 981, tegen de Yatvingiërs aan de Baltische
kust in 983, tegen de Bulgars in 985 en tegen het Byzantijnse Rijk in de Krim
in 987; in 988 dong hij naar de hand van Anna, zuster van keizer
Basil II van Byzantium; op diens aandringen werd Vladimir gedoopt in
Kherson; hij huwde Anna en gaf zijn andere vrouwen op; hij vernietigde
heidense monumenten and stichtte vele kerken; zijn zoon Jaroslav (vorst van
Novgorod, geboren uit een eerder huwelijk) rebelleerde tegen hem; Vladimir
bereidde een aanval voor, maar overleed voordat deze was begonnen; hij werd
door de Russisch-orthodoxe kerk heilig verklaard (zijn feestdag is
15 juli) |
|
1015-1019 |
Grootvorst Sviatopolk |
" ?
- ^ ? |
Roerikiden |
Oudste zoon van
Vladimir I of Kiev; na zijn vaders dood brak een strijd uit tussen hem
en zijn broers; hij was aanvankelijk aan de winnende hand, maar werd
uiteindelijk verslagen door zijn jongere broer Jaroslav; hij werd berucht in
de Russische geschiedenis doordat hij zijn twee jongere broers Boris en Gleb
vermoordde (dezen werden door de Russisch-orthodoxe kerk heilig verklaard) |
|
1019-1054 |
Grootvorst Jaroslav de Wijze |
" 978
- ^ 1054 |
Roerikiden |
Derde zoon van
Vladimir I (en van Ragnilda of Polotsk); hij was vorst van Novgorod; hij
overwon in 1019 zijn oudste broer, die twee andere broers had laten
vermoorden, en werd zo tevens grootvorst van Kiev; hij huwde Anna (Ingigard,
dochter van koning Olof Skötkonung van
Zweden); hij regelde de rechtspraak (onder hem kwam het wetboek Pravda
Roesskaja tot stond), hij stichtte kloosters en liet kerken en
kathedralen bouwen; zijn regeringsperiode was een bloeiperiode voor Kiev;
tijdens zijn regering kreeg de patriarch van Constantinopel het recht om de
Russische aartsbisschop te benoemen (tot de 15e eeuw); zijn dochter Anna
huwde in 1051 met koning Hendrik I
van Frankrijk en was moeder van koning Filips I van Franrijk; hij verdeelde zijn rijk onder zijn zonen:
Izhaslav kreeg Kiev, Sviatoslav kreeg Chernigov en Vsevolod kreeg
Pereiaslavl, Rostov-Suzdal en het stroomgebied van de Wolga |
|
1054-1073 |
Grootvorst Izhaslav |
" 1019
- ^ 1078 |
Roerikiden |
Oudste zoon van
Jaroslav en Ingegard van Zweden; zijn oudste zoon Jaropolk werd vermoord |
|
1073-1076 |
Grootvorst Sviatoslav |
" ?
- ^ ? |
Roerikiden |
Zoon van Iaroslav |
|
1076-1093 |
Grootvorst Vsevolod I |
" 1030
- ^ 1093 |
Roerikiden |
Zoon van Jaroslav; zijn
dochter Eupraxia huwde met keizer
Hendrik III van Duitsland; voorts had hij twee zonen: Vladimir Monomachus,
die Tchernigov kreeg, en Rostislav, die Pereiaslavl kreeg |
|
1093-1113 |
Grootvorst Sviatopolk |
" ?
- ^ ? |
Roerikiden |
Tweede zoon van
Izhaslav; hij nam de ambassadeurs van Polovtsi gevangen; de Russen werden
verslagen in de slag van Tripole 23.05.1093; Rostislav verdronk, Sviatopolk
en Vladimir Monomakh vloden; in 1094 verliep een andere campagne tegen
Polovtsi rampzalig; Sviatopolk keerde naar Kiev terug met slechts twee
metgezellen; hij bereikte vrede door de dochter van khan. Oleg van Polovtsi
te huwen; in 1097 werd in Lubetz (Tchernigov) een verdeling van gebied
afgesproken: Sviatopolk: Kiev en
Turov; Vladimir: Pereiaslavl, Smolensk en Rostov; Mstislav (zoon Sviatopolk):
Novgorod; Oleg, David en Jaroslav: Tchernigov (een groot deel van Rusland);
Volodar en Vassilko (zonen van Rostislav): Peremishl en Terebovl; David (zoon
van Igor): Vladimir in Volhinia; Vseslav: Polotsk; in 1099 nam Sviatopolk
Davids rijk in; er volgde een strijd met de zonen van Rostislav; hij verbond zich
daarop met koning Koloman van Hongarije; David verbond de zonen van Rostislav
met khan Buiak van Polovtsi; dezen versloegen Sviatopolk; in 1100 werd in
Uvetitchi (Kiev) opnieuw een verdeling van gebied afgesproken: enige steden
in Volhinia voor David, de rest voor Jaroslav (zoon van Sviatopolk); de zoons
van Rostislav behielden hun gebied; de leiding over de Russische vorsten ging
naar Monomach, die een vrouw uit Polovtsi huwde; in 1111 werd een veldtocht
tegen Polovtsi ondernomen; Sviatopolk stierf |
|
1113-1125 |
Grootvorst Vladimir II Vsevolodovitsj Monomachus |
" 1053
- ^ 1125 |
Roerikiden |
Zoon van Jaroslav; na
de dood van Sviatopolk behoorde de troon toe aan Oleg (zoon van Sviatoslav,
neef van Monomach, die zoon van Vsevolod was); het volk van Kiev wilde echter
geen ander dan Monomach, zodat deze de troon aanvaardde; deze zette de strijd
tegen Polovtsi voort; tevens streed hij tegen de Finnen en de Polen; in de
Nestor-Kroniek is onder het jaar 1096 een tekst van zijn hand opgenomen, die
bestaat uit De leerrede van Vladimir Monomach, een brief aan vorst
Oleg en een gebed; de leerrede bestaat uit drie delen: een reeks
religieus-moralistische vermaningen aan zijn zoon; een opsomming van de
wereldlijke taken van een vorst en regels voor zijn gedrag; een beschrijving
van Vladimirs veldtochten en jachtavonturen |
|
1125-1132 |
Grootvorst Mstislav |
" ?
- ^ ? |
Roerikiden |
- |
|
1132-1139 |
Grootvorst Jaropolk |
" ?
- ^ ? |
Roerikiden |
- |
|
1139-1146 |
Grootvorst Vsevolod |
" ?
- ^ ? |
Roerikiden |
- |
|
1146-1154 |
Grootvorst Izhaslav |
" ?
- ^ ? |
Roerikiden |
- |
|
1154-1328:
Groothertogdom van Vladimir |
||||
|
1154-1157 |
Groothertog Joeri I [ook: George I] Dolgoroeki |
" 1090
- ^ 1157 |
Roerikiden |
Ook: George met de lange
hand; een weinig geliefde vorst; hij kreeg het vorstendom Soezdal toegewezen;
hij stichtte in 1147 Moskou; in 1154 veroverde hij Kiev; deelvorsten wilden
in 1157 een opmars naar Kiev maken, maar toen stierf hij |
|
1157-1175 |
Groothertog Andrej
Bogoliubski |
" ?
- ^ ? |
Roerikiden |
- |
|
1175-1212 |
Groothertog Ysevolod |
" ?
- ^ ? |
Roerikiden |
- |
|
1212-1218 |
Groothertog Konstantin |
" ?
- ^ ? |
Roerikiden |
- |
|
1218-1238 |
Groothertog Joeri II [ook: George II] |
" ?
- ^ ? |
Roerikiden |
Van 1236-1239 werd
Rusland veroverd door de Mongolen |
|
1238-1246 |
Groothertog Jaroslav II |
" ?
- ^ ? |
Roerikiden |
- |
|
1246-1253 |
Groothertog Andrej |
" ?
- ^ ? |
Roerikiden |
- |
|
1253-1263 |
Groothertog Alexander
Nevksij |
" 1220
- ^ 1263 |
Roerikiden |
Grootvorst van Vladimir
en Novgorod; hij versloeg in 1240 de Zweden bij de Neva en in 1242 de Duitse
Orde op het Peipusmeer; tegenover de Tataarse overmacht onderwierp hij zich
om erger te voorkomen; hij wist zodoende een verlaging van de schatting te
verkrijgen; hij werd door de Russisch-Orthodoxe kerk heilig verklaard |
|
1263-1272 |
Groothertog Taroslav van Tver |
" ?
- ^ ? |
Roerikiden |
- |
|
1272-1276 |
Groothertog Vasilii [ook: Basilius] |
" ?
- ^ ? |
Roerikiden |
- |
|
1276-1293 |
Groothertog Dmitri |
" ?
- ^ ? |
Roerikiden |
- |
|
1293-1304 |
Groothertog Andrej |
" ?
- ^ ? |
Roerikiden |
- |
|
1304-1318 |
Groothertog Michael van Tver |
" ?
- ^ ? |
Roerikiden |
- |
|
1318-1326 |
Groothertog Iroei Danilovitsj van Moskou |
" ?
- ^ ? |
Roerikiden |
- |
|
1326-1328 |
Groothertog Alexander van Tver |
" ?
- ^ ? |
Roerikiden |
- |
|
1328-1552:
Groothertogdom van Moskou |
||||
|
1328-1340 |
Groothertog Ivan I Danilovitsj (bijnaam: Kalita ofwel Geldzak) |
" 1301
- ^ 1341 |
Roerikiden |
Vorst van Moskou;
grootvorst van Moskovië; hij legde de grondslag voor de Moskouse hegemonie
over Rusland; hij versterkte zijn macht en verzamelde grote rijkdom door met
de Gouden Horde (Mongoolse soldaten) samen te werken; hij maakte in 1326
Moskou tot hoofdstad van Rusland |
|
1340-1353 |
Groothertog
Simeon de Trotse |
" ?
- ^ ? |
Roerikiden |
In 1348 verkreeg Pskov
onafhankelijkheid van Novgorod; in hetzelfde jaar krijgde koning Magnus II van Zweden tegen Novgorod |
|
1353-1359 |
Groothertog Ivan II de Bescheidene |
" 1326
- ^ 1359 |
Roerikiden |
Zoon van Ivan I;
grootvorst van Moskovië; hij liet de regering over aan de metropoliet Alexis |
|
1359-1389 |
Groothertog Dmitri Ivanovitsj Donskoi |
" ?
- ^ ? |
Roerikiden |
Grootvorst van Moskovië; hij versloeg in |
|
1389-1425 |
Groothertog Vasili I |
" 1371
- ^ 1425 |
Roerikiden |
Hij breidde in 1392
zijn rijk uit met het vorstendom Nisjnji Novgorod |
|
1425-1462 |
Groothertog Vasili II de Duistere |
" 1415
- ^ 1462 |
Roerikiden |
Zoon van Vasili I;
hij was een zwakke figuur |
|
1462-1505 |
Tsaar Ivan III Vasiljevitsj de Grote |
" 1440
- ^ 1505 |
Roerikiden |
Grootvorst van
Moskovië; hij versterkte het rijk aanzienlijk en maakte het in 1480
onafhankelijk van de Tataren; hij streed tegen de Litouwers en de Mongolen;
hij huwde in 1473 Zoë (Sophia), nicht van de laatste Byzantijnse keizer, wat
anti-westerse gevoelens in de Russische samenleving versterkte; hij nam de
tweehoofdige adelaar over als machtssymbool, alsmede de titel tsaar
(aangezien hij zich als erfgenaam van het Byzantijnse keizerrijk beschouwde) |
|
1505-1533 |
Groothertog Vasili III |
" 1479
- ^ 1533 |
Roerikiden |
Grootvorst van
Moskovië; hij veroverde Pshov en ontnam Litouwen Smolensk en Severië |
|
1533-1552 |
Groothertog Ivan IV Vasiljevitsj de Verschrikkelijke |
" 1530
- ^ 1584 |
Roerikiden |
Zoon van Vasili III;
aanvankelijk stond hij onder regentschap van zijn moeder en een doema (raad
van bojaren); hij riep zichzelf in 1547 uit tot tsaar aller Russen; hij was
de eerste vorst die deze titel geregeld en officieel gebruikte; hij veroverde
in 1552 het khanaat van Kazan en in 1556 het khanaat van Astrakan; in 1560
veroverde hij de Baltische gewesten op de Duitse Orde; hij ondernam
aanvankelijk hervormingen, maar werd later despoot; hij liet onder meer
bojarengeslachten afslachten; hij verwoestte in 1570 Novgorod; hij verloor in
1582 de Baltische gewesten weer; hij was voorstander van nauwe samenwerking
met Engeland; dankzij de koopmansfamilie Stroganov werd de invloed in Siberië
sterk uitgebreid; Ivans opritsjniki (hofdienaren) voerden een ware terreur
uit |
|
1552-1917:
Tsarenrijk aller Russen |
||||
|
1552-1584 |
Tsaar Ivan IV Vasiljevitsj de Verschrikkelijke |
" 1530
- ^ 1584 |
Roerikiden |
[Zie hiervoor] |
|
1584-1598 |
Tsaar Fjodor I Ivanovitsj |
" 1557
- ^ 1598 |
Roerikiden |
Zoon van Ivan IV;
hij was de laatste uit de dynastie van de Moskovische Roerikiden; hij was
zwakbegaafd en stond onder regentschap van zijn zwager Boris Godoenov, die
hem opvolgde |
|
1598-1605 |
Tsaar Boris Fjodorovitsj |
" 1550
- ^ 1605 |
Godoenov |
Zwager van
Fjodor I; hij zou in 1591de tienjarige kroonprins Demetrius (Dmitri
Ivanovitsj (1582–1591); zoon van Ivan IV) hebben vermoord, waardoor hij
later tot tsaar kon worden verkozen; hij was alleenheerser; hij vestigde in
Siberië nederzettingen; hij verhief de metropoliet van Moskou tot patriarch
en stichtte zo het patriarchaat van Moskou; hij breidde de macht van de
ambtenaren uit ten koste van die van de bojaren; hij vergiftigde zich na de
overval door de eerste valse Demetrius |
|
1605 |
Tsaar Fjodor II Borisovitsj |
" 1589
- ^ 1605 |
Godoenov |
Zoon van Boris
Godoenov; hij was slechts twee maanden tsaar; hij werd vermoord door de
eerste valse Demetrius |
|
1605-1606 |
Tsaar Dmitri I de Bedrieger |
" ?
- ^ ? |
‘Roerikiden’ |
Hij dook op in Polen
rond 1600; hij beweerde Dmitri (broer van Fjodor I te zijn) en verwierf
de steun van Litouwse en Poolse edelen en uiteindelijk van koning
Zygmunt III van Polen; hij viel Rusland in 1604 binnen en werd in 1605
gekroond tot tsaar; zijn voorkeur voor Polen en zijn huwelijk met de Poolse
edele Marina Mniszech leidde tot verzet van de bojaren, geleid door vorst
Vasili Sjoeïski; in Moskou ontstond een opstand, en Dmitri werd gedood |
|
1606-1610 |
Tsaar Vasili IV |
" 1552
- ^ 1612 |
Sjoeïski |
Hij behoorde tot de
bojaren; hij hielp mee aan de uitschakeling van de eerste valse Demetrius
(Dmitri I) en werd toen zelf tsaar; hij riep in 1610 Zweedse hulp in
tegen de tweede valse Demetrius; hij werd ten gevolge van een opstand ten val
gebracht |
|
[1607-1610] |
Tsaar Dmitri II |
" ?
- ^ ? |
‘Roerikiden’ |
In 1607 verscheen de
tweede valse Demetrius, geholpen door de Polen nadat Marina Mniszech hem had
geïdentificeerd als haar echtgenoot; hij marcheerde naar Moskou en had enig
succes, maar in 1610 werd hij gedood (in 1612 werd een man die beweerde zijn
zoon te zijn, gewurgd; een ander, die hetzelfde beweerde, werd in 1613
onthoofd) |
|
1610-1612 |
Tsaar
Ladislaus |
" ?
- ^ ? |
Vasa |
Zoon van koning
Zygmunt III van Polen (die tevens koning
Sigismund van Zweden was); deze nam in 1610 Moskou in; de troon werd hem
geweigerd, omdat hij Rooms-katholiek was, en aan zijn zoon gegeven; in 1612
werden Ladislaus en de Polen door een leger onder leiding van vorst Pozharski
het land uitgezet, waarna Michael Romanov tot tsaar werd gekozen |
|
1613-1645 |
Tsaar Michael Fjodorovitsj |
" 1596
- ^ 1645 |
Romanov |
Michael Romanov werd
tot tsaar gekozen door de Zemskii Sobor (de Nationale Raad); hij was de
eerste heerser uit de dynastie Romanov; de eerste decennia van zijn regering
werden beheerst door zijn vader, patriarch Filaret; hij onderdrukte een
aantal boerenopstanden; hij voerde oorlog tegen de Zweden en de Polen |
|
1645-1676 |
Tsaar Alexej Michailovitsj |
" 1629
- ^ 1676 |
Romanov |
Met moeite onderdrukte
hij de opstand van Stenka Razin (leider van een bende voortvluchtige
kozakken), maar hij kon (in 1660) de scheuring in de Russisch-Orthodoxe Kerk (Raskolniki)
niet voorkomen; de oorlog met Polen (1654-1667) leverde hem Smolensk en de
Oekraïne op |
|
1676-1682 |
Tsaar Fjodor III Alexejevitsj |
" 1661
- ^ 1682 |
Romanov |
Zoon van Alexej; hij
was een kinderloze halfbroer van de toekomstige Peter I; hij wijdde zich
aan kunst en studie en liet gunstelingen regeren |
|
1682-1689 |
Tsaar Ivan V Alexejevitsj |
" 1666
- ^ 1696 |
Romanov |
Zoon van Alexej; hij
was eveneens een halfbroer van de toekomstige Peter I; hij was
lichamelijk zwak en geestelijk onvolwaardig; hij liet de regering over aan
zijn zuster Sofia; hij stond in 1689 zijn rechten op de troon af aan zijn
halfbroer Peter I |
|
1682-1725 |
Tsaar
Peter I Alexejevitsj de Grote |
" 09.06.1672
- ^ 08.02.1725 |
Romanov |
Zoon van Alexej; hij
veroverde in 1696 Azov in oorlog met de Turken; hij verbleef in Holland
(onder meer in Het
Czaar Peterhuisje te Zaandam) en in Engeland om zich te bekwamen in de
scheepsbouwkunde; hij probeerde zijn land een westers karakter te geven: hij
legde de adel dienstplicht op, omringde zich met westerse adviseurs en
hervormde het bestuur; hij maakte grote veroveringen (onder meer een toegang
tot de Oostzee) in de Noordse Oorlog (1700-1721); hij stichtte in 1703 de
nieuwe Russische hoofdstad Sint-Petersburg; hij breidde het rijk uit met
onder meer Estland en Letland; hij huwde in 1712 de latere keizerin
Catharina I; hij sloot in 1721 de Vrede van Nystad; hij liet zijn oudste
zoon Alexej wegens tegenstand folteren, waarna deze overleed |
|
1725-1727 |
Tsarina Catharina I |
" 1684
- ^ 1727 |
Romanov |
Geboren in Pruisen als
boerendochter; minnares (sinds 1712: echtgenote) van Peter I, die haar in
1724 tot keizerin kroonde; na diens dood werd zij zijn opvolgster dankzij
vorst Alexander Mensjikov |
|
1727-1730 |
Tsaar Peter II |
" 1715
- ^ 1730 |
Romanov |
Kleinzoon van
Peter I; hij stond onder regentschap van Mensjikov en Dolgoroeki (1728) |
|
1730-1740 |
Tsarina Anna Ivanova |
" 1693
- ^ 1740 |
Romanov |
Dochter van
Ivan V; zij liet Ernst Johann Biron regeren |
|
1740-1741 |
Tsaar Ivan VI Antonovitsj |
" 1740
- ^ 1764 |
Romanov |
Hij regeerde onder regentschap
van Anna Leopoldovna (1718-1746); hij werd afgezet door Elisabeth (dochter
van Peter I) en gevangengezet; in 1764 werd hij vermoord bij een
bevrijdingspoging |
|
1741-1762 |
Tsarina Elisabeth Petrovna |
" 29.12.1709
- ^ 05.01.1762 |
Romanov |
Dochter van
Peter I; zij bleef ongehuwd; zowel in de Oostenrijkse Successieoorlog
als in de Zevenjarige Oorlog was zij bondgenote van Oostenrijk; zij oogstte
succes in de Zevenjarige Oorlog tegen Pruisen |
|
1762 |
Tsaar Peter III Fjodorovitsj |
" 1728
- ^ 1762 |
Romanov |
Zoon van Anna (dochter
van Peter I) en hertog Karl Friedrich von Holstein-Gottorp; hij was een
bewonderaar en medestander in de Zevenjarige Oorlog van Pruisen; hij sloot
vrede met Frederik II, waardoor Rusland uit de Zevenjarige Oorlog terugtrad;
hij werd vermoord door de broeders Orlov |
|
1762-1796 |
Tsarina Catharina II de Grote |
" 02.05.1729
- ^ 17.11.1796 |
Romanov |
Oorspronkelijk heette
zij prinses Sophie Auguste von Anhalt-Zerbst; in 1745 huwde zij met
Peter III; na diens val, waarin zij de hand had, werd zij keizerin; zij
liet zich in het algemeen niet door haar minnaars beheersen; zij breidde de
lijfeigenschap uit; ze was een draagster van de Verlichting; buitenlandse
successen waren de Poolse delingen en twee Turkse oorlogen , waarin zij de
noordkusten van de Zwarte Zee en de Krim in bezit nam |
|
1796-1801 |
Tsaar
Paul
Petrovitsj |
" 1754
- ^ 1801 |
Romanov |
Zoon van Peter III
en Catharina II; hij streed aanvankelijk tegen Frankrijk, maar verbond
zich later met keizer Napoleon I
van Frankrijk; hij werd vermoord door de adel; zijn dochter Anna Paulowna
(1795-1865) huwde met koning
Willem II van Nederland |
|
1801-1825 |
Tsaar Alexander I Pavlovitsj |
" 23.12.1777
- ^ 01.12.1825 |
Romanov |
Oudste zoon van Paul;
hij was hervormingsgezind, maar niet krachtig; hij streed ongelukkig tegen keizer Napoleon I van Frankrijk, maar
sloot in juli 1807 de vrede van Tilsit, waardoor Rusland bondgenoot werd van
Frankrijk en de handen vrij kreeg in Oost-Europa (verovering van Finland en
Bessarabië); hij was Frankrijks bondgenoot van 1807 tot 1812; hij ontnam in
1809 Finland van Zweden; in 1812 raakte hij opnieuw in conflict met keizer Napoleon I van Frankrijk
(tocht naar Rusland); hij kreeg in 1815 toestemming van het Weens Congres om
Polen in te lijven; hij ontwierp de Heilige Alliantie |
|
1825-1855 |
Tsaar Nicolaas I Pavlovitsj |
" 06.07.1796
- ^ 02.03.1855 |
Romanov |
Derde zoon van Paul;
hij volgde zijn oudste broer op omdat zijn (oudere) broer Constantijn in
verband met zijn morganatische huwelijk niet kon opvolgen; hij onderdrukte de
opstand der Dekabristen; hij was zeer conservatief en had een grote
voorliefde voor dril; hij hielp in 1830-1831 de Poolse opstand neerslaan,
waarna hij Polen inlijfde; hij hielp eveneens de Hongaarse opstand van
1848-1849 neerslaan; hij behaalde in de buitenlandse politiek successen,
onder meer op Perzië (1826-1828) en Turkije (1828-1829); hij was na de
Europese revolutie van 1848 de machtigste exponent van het
legitimiteitsbeginsel; hij stierf onder onduidelijke omstandigheden tijdens
de Krimoorlog (1853-1856) |
|
1855-1881 |
Tsaar Alexander II Nikolajevitsj |
" 29.04.1818
- ^ 13.03.1881 |
Romanov |
Zoon van
Nicolaas I; hij beëindigde de Krimoorlog (1856); hij onderwierp de
Kaukasus (1859); hij hief de lijfeigenschap op (1861); hij dempte de Poolse opstand
(1863); hij onderwierp een groot deel van Toerkestan; hij werd in 1866 het
slachtoffer van een mislukte aanslag; hij sloot in 1873 het
Driekeizersverdrag met Duitsland en Oostenrijk; in 1881 werd hij alsnog
vermoord door een anarchistische aanslag |
|
1881-1894 |
Tsaar Alexander III Alexandrovitsj |
" 1845 - ^ 1894 |
Romanov |
Zoon van
Alexander II; hij was gehuwd met prinses Dagmar van Denemarken (dochter
van koning Christiaan IX van
Denemarken); hij was bekrompen en behoudend; hij beëindigde met
politiegeweld de anarchistische terreur; hij russificeerde de Poolse en
Baltische landen en tornde aan de Finse zelfstandigheid; hij zocht
toenadering tot Frankrijk |
|
1894-1917 |
Tsaar Nicolaas II Alexandrovitsj |
" 1868
- ^ 16.07.1918 |
Romanov |
Zoon van
Alexander III; hij zette diens autocratische bewind voort; hij huwde met
prinses Alice van Hessen (in Rusland geheten: Alexandra Fjodorovna); hij liet
zich door haar leiden, terwijl zij op haar beurt onder invloed stond van de
monnik Grigori Raspoetin; hij riep op tot de internationale vredesconferentie
van Den Haag van 1899; hij leed een nederlaag in de Russisch-Japanse Oorlog
(1904-1905); de revolutie van 1905 dwong hem een grondwet te aanvaarden die
een einde maakte aan het despotisme van de tsaren; de ontreddering na de
Eerste Wereldoorlog leidde tot de Russische Revolutie (maart 1917); hij trad
op 15.03.1917 af ten gunste van zijn broer Michaïl, die echter van opvolging
afzag; Nicolaas werd geïnterneerd; vervolgens, op 16.07.1918, werd hij in
Jekaterinenburg (Sverdlovsk) met zijn gehele familie door de bolsjewieken
wreed vermoord; op 14.08.2000 werd hij met zijn gezin door de
Russisch-Orthodoxe kerk heilig verklaard |
|
1917-1991: Unie van Socialistische
Sovjet-Republieken (USSR) |
||||
|
1917-1922 |
Partijleider Lenin [eigenlijk: Vladimir Iljitsj Oeljanov] |
" 22.04.1870 - ^ 21.01.1924 |
- |
In
1895 werd hij met enkele andere activisten in Sint-Petersburg opgepakt en twee
jaar later naar Siberië verbannen; na zijn vrijlating in 1900 vertrok hij
naar West-Europa, waar hij in Londen, München en Genève woonde; als een van
de oprichters en redacteuren van het tijdschrift Iskra nam hij de schuilnaam
Lenin aan; in 1912 richtte hij in Praag de partij van de bolsjewieken op; na
de Februarirevolutie van 1917slaagde hij erin met hulp van de Duitsers, die
ter verzwakking en demoralisering van de tegenstander de Russische
revolutionairen daartoe de gelegenheid boden, naar Rusland terug te keren;
het politieke onvermogen van de voorlopige regering versterkte de positie van
de bolsjewieken; na de mislukte Juli-opstand overreedde hij in oktober 1917
zijn medewerkers tot het uitroepen van een Otoberrevolutie; hierna werd hij
voorzitter van de Raad van Volkscommissarissen (= ministers); hij bediende
zich van massaterreur en intimidatie door geheime politie; zijn Nieuwe
Economische Politiek (NEP) in 1921 was een stap terug van de radicale lijn;
vanaf maart 1923 was hij verlamd; na zijn dood ontstond er rond zijn persoon
een gigantische persoonsverering |
|
1922-1953 |
Partijleider Josef
Stalin [eigenlijk Jozef
Vissarionovitsj Dzjoegasvili] |
" 21.12.1879 - ^ 05.03.1953 |
- |
Hij
ontpopte zich als absoluut dictator; de door hem bevolen deportaties,
gedwongen collectivisaties en zuiveringen eisten miljoenen slachtoffers; in
zijn streven de veiligheid van de Sovjet-Unie te vergroten, richtte hij zich
op territoriale expansie en uitbreiding van de invloedssfeer van de
Sovjet-Unie; hij eiste al aan het begin van de Tweede Wereldoorlog om die
reden de verloren gegane gebieden Oost-Finland, de Baltische staten,
Oost-Polen, Bessarabië en Noord-Boekovina op; in de loop van de oorlog ontwikkelde
hij een plan voor een ring van satellietstaten in Oost-Europa; tussen 1945 en
1948 wist hij deze te scheppen met de landen Bulgarije, Roemenië, Hongarije,
Polen en Tsjecho-Slowakije; in 1949 kwam daar de DDR bij; deze landen werden
economisch, politiek en militair geheel afhankelijk van de Sovjet-Unie |
|
1953 |
Partijleider Georgi
Maksimilianovitsj Malenkov |
" 13.01.1902 - ^ 14.01.1988 |
- |
Hij
sloot zich in 1918 aan bij het Rode Leger en werd lid van de communistische
partij; hij begon een loopbaan binnen de sovjetbureaucratie; vanaf 1938 was
hij privé-secretaris van Stalin; hij werd na de Duitse inval opgenomen in de
Nationale Verdedigingsraad; in 1946 volgde zijn benoeming tot lid van het
Politburo; na Stalins dood leek hij als leider van partij en regering in
diens voetsporen te treden; na enkele dagen moest hij echter het
partijleiderschap overdragen aan Chroesjtsjov; deze dwong hem in 1955 ook
zijn functie van premier op te geven en onthief hem in 1957 van alle functies
in partij en regering |
|
1953-1964 |
Partijleider Nikita Sergejevitsj Chroesjtsjov |
" 17.04.1894 - ^ 11.09.1971 |
- |
Hij begon zijn loopbaan
als mijnwerker maar werkte zich op tot bestuurder; hij heeft na de dood
van Stalin de grondslag gelegd voor de aanpassing van de Sovjet-Unie aan de
eisen van de tweede helft van de 20e eeuw; binnenslands deed hij
dat door een krachtige destalinisatie, op het internationale vlak door zijn
politiek van vreedzame coëxistentie met ideologisch anders georiënteerde
landen; politiek is zijn naam direct verbonden met het onderdrukken van de
Hongaarse opstand (1956), de Cubaanse crisis (1962), de toenadering tot
Joegoslavië en de desintegratie van het Oostblok |
|
1964-1982 |
Partijleider Leonid Iljitsj Brezjnjev |
" 19.12.1906 - ^ 10.11.1982 |
- |
Hij
stelde zich aan het hoofd van een meerderheid in het Presidium van de
Opperste Sovjet, die Chroesjtsjov in oktober 1964 tot aftreden dwong; het
eenmansbewind van Chroesjtsjov werd vervangen door dat van een driemanschap,
waarmee een wankel evenwicht werd bereikt tussen de verschillende stromingen
binnen het Centrale Comité; het collectief leiderschap werd langzaam door
Brezjnjev uitgehold, hoewel de militairen nog veel macht hadden; dit leidde
waarschijnlijk tot de inval in Tsjecho-Slowakije na de Praagse Lente (1968);
hij ontwikkelde de stelling - de Brezjnjev-doctrine - dat de Sovjet-Unie het
recht heeft tot militair ingrijpen (ook zonder nadrukkelijk verzoek) in de
communistische broederlanden als daar het communistische stelsel in gevaar
wordt gebracht; in 1979 volgde de inval in Afghanistan |
|
1982-1984 |
Partijleider Joeri
Vladimirovitsj Andropov |
" 15.06.1914 - ^ 02.02.1984 |
- |
Hij werd in 1973 opgenomen in
het Politburo en volgde in 1982 Brezjnjev op als partijleider; hij werd in
1983 tevens president |
|
1984-1985 |
Partijleider Konstantin Oestinovitsj Tsjernenko |
" 24.11.1911 - ^ 10.03.1985 |
- |
Toen Brezjnjev in 1982
overleed, werd Tsjernenko gepasseerd door Andropov, maar diens overlijden
bracht hem alsnog aan de macht als partijleider en president; door zijn
zwakke gezondheid kon hij in die functies weinig uitrichten |
|
1985-1991 |
Partijleider Michail
Sergejevitsj Gorbatsjov |
" 02.03.1931 - |
- |
In 1985 werd hij
relatief jong secretaris-generaal van de communistische partij; belangrijk
was zijn politiek van glasnost en perestrojka; hij kondigde al snel
hervormingen van de Sovjetsamenleving om de economie op te bouwen; hij
bestreed hoge defensieuitgaven en de corruptie; door de glasnost te
bevorderen schiep hij onbedoeld een spreekbuis voor etnische minderheden in
de Sovjet-Unie; door middel van de perestrojka hoopte hij de economie te
verbeteren; elementen van een vrije-markteconomie werden ingevoerd; eind 1990
werd hij steeds meer in beslag genomen door etnische problemen; in de
Baltische Staten, Georgië en Azerbajdzjan werden demonstraties bloedig
onderdrukt; de binnenlandse onlusten gaven politici zoals Jeltsin de
mogelijkheid geliefd onder het volk te worden; nadat Jeltsin tot president
was gekozen van de deelrepubliek Rusland, trok deze steeds meer macht naar
zich toe en verklaarde hij de deelrepubliek autonoom; toen in augustus 1991
een couppoging van de communisten door Jeltsin kon worden voorkomen, was de
politieke rol van Gorbatsjov uitgespeeld; de Sovjet-Unie was uiteen gevallen;
internationaal genoot hij echter aanzien door terugtrekking van de troepen
uit Afghanistan, tegemoetkomendheid in de wapenbeheersing en het opgeven van
de invloedssfeer in Oost-Europa; op 25.12.1991 trad hij af als president van
de Sovjet-Unie; vlak daarna werd de Sovjet-Unie formeel opgeheven |
|
1991-heden:
Russische Federatie (Rusland) |
||||
|
1991-1999 |
President Boris
Nikolajevitsj Jeltsin |
" 01.02.1931 - ^ 23.04.2007 |
- |
In mei 1990 werd hij
gekozen tot president van de deelrepubliek Rusland; hij verschilde sterk van
mening met Gorbatsjov over de door te voeren hervormingen; nadat de rol van
Gorbatsjov was uitgespeeld, trok Jeltsin steeds meer macht naar zich toe (hij
werd zowel president als premier) en kon hij per decreet de geplande
economische hervormingen doorvoeren; hij kampte met regionale problemen (het
bijeenhouden van de federatie ondanks het streven naar onafhankelijkheid van
verschillende republieken) en een grote economische crisis; in 1993
onderdrukte hij hardhandig een opstand van communistische en nationalistische
parlementsleden (onder leiding van Chasboelatov en Roetsjkoj), waarna hij
voorgoed leek af te rekenen met het communistische verleden door een reeks
communistische organisaties en bestuursorganen op te heffen, de oppositionele
kranten (zoals de Pravda) te verbieden en de erewacht bij het Leninmausoleum
te laten verdwijnen; nadien werd getwijfeld aan zijn democratische
opvattingen; in 1995 verdween hij enige tijd uit het openbare leven wegens
ernstige hartklachten; in juli 1996 behaalde hij een ruime overwinning bij de
verkiezingen; daarna begon zijn gezondheid achteruit te gaan; hierdoor moest
hij een groot deel van zijn macht afstaan aan de premier; op 31.12.1999 trad
hij af |
|
2000-heden |
President Vladimir
Vladimirovitsj Poetin |
" 07.10.1952 - |
- |
Hij begon carrière bij
de KGB; van 1985-1990 werkte hij in Dresden; begin jaren '90 werd hij
raadgever en plaatsvervanger van de burgermeester van Sint-Peterburg; in 1998
werd hij directeur van de FSB, de opvolger van de KGB; in 1999 werd hij door
Jeltsin tot premier benoemd; na Jeltsins aftreden werd Poetin eerst
waarnemend president, vervolgens, bij de presidentsverkiezingen van maart
2000, officieel president; op 16.03.2004 werd hij herkozen |
v Een
mooie en volledige website over de Russische geschiedenis is Russia 862-1917. U vindt ook veel
gegevens op www.departments.bucknell.edu/russian/chrono.html.
v Interessante
informatie over de Romanovs leest u op:
o
Romanov Genealogy; en
o
The
fate of Russia's last Imperial Family.
v Over
de geschiedenis van Rusland (in het Nederlands) leest u meer op Rusnet, de
website van de Russische overheid in de Benelux (kies het kopje
“Encyclopedie”).
|
index – © Dirk
van Duijvenbode, Katwijk aan Zee (NL) – Laatste wijziging: 26.IV.2007 |