Mijn verhaal

 

 

(16-01-2005, geboortedag)

 

Op zondag 16 januari 2005 ben ik geboren in de kennel Shayela te Dongen.

 Ik kwam als 1ste, mijn lieve zorgzame moeder "Shanga" heeft die dag maar liefst

10 puppy´s op de wereld gezet.

Ben dan ook opgegroeid met haar, mijn 7 broertjes, 2 zusjes en stiefvader Renzo.

 

Ik had een blauw halsbandje om, mijn naam was dus Mister Bleu.

Natascha, de fokker, heeft ons met alle liefde en zorg begeleid en verzorgt.

De werpkist en ren stonden in de huiskamer waar we veel indrukken opdeden

en veel visite kregen van grote en kleine mensen.

Een paar keer per dag mochten we loslopen.

Tsjee…, wat hebben we een lol gemaakt….!

Zij socialiseerde ons al met katten, paarden en diverse merken honden.

Met de auto gingen we naar een vreemde omgeving en we liepen zelfs al in de sneeuw.

 

 

 

 

(Neuzen met Natascha, de fokker) - Bonnie van den Born ©

 

 

Ik was een stabiele pup, geen druktemaker, niet haantje de voorste

en zeker niet de achterblijver.

Zelfverzekerd en stabiel ging ik mijn eigen weg in het ontdekken van de wereld.

Soms rende ik net zo hard met de groep mee, een andere keer ging ik er alleen op uit.

Als mijn broers en zusjes niet wakker te krijgen waren, speelde ik ook rustig alleen.

Natuurlijk heb ik wel, de meeste tijd besteed aan het spelen en ravotten met mijn familie 

en hierbij liet ik mij niet op mijn kop zitten.

Al met al, was het een fantastische onbezorgde nest-periode die mij een

goede basis voor de toekomst heeft gegeven.

 

Mijn dank hiervoor, aan mijn moeder Shanga, ome Renzo en fokker Natascha.

 

 

 

(6 weken)

 

Nieuw thuis, nieuwe familie..!

 

Op 9 maart 2005 heb ik het ouderlijk huis verlaten en ben ik op mezelf gaan wonen.
Dat wil zeggen, ik ben gaan samenwonen.
Dit met mijn nieuwe baasjes, Pebbles, Marcel en de 2 poezen-dames,

Ziezo-Zoë en Gipsy-Bitchy, woon ik nu in Haarlem.

 

 

 

 

 

Ik heb het reuze naar mijn zin.

Bos, strand en duinen vlakbij huis, om te spelen, rennen, racen en ravotten,

 liefst met zoveel mogelijk vriendjes.

 

Dagelijks bezochten we mijn "letterlijk" grootste vriend, ons paard Sacara.

Die mij veel wijze raad kon geven.

Hij was immers al 29 jaar, had dus alles al meegemaakt en wist exact

hoe het allemaal werkte.

Van hem, had ik dus nog wel het één en ander kunnen leren.

Helaas is Sacara van ons heengegaan.

Ik heb hem veelte kort mogen kennen.

 

 

Mijn jeugd

 

Ondertussen ben ik al weer ruim een half jaar oud.

Heb al heel wat meegemaakt en mijn leventje bestaat uit lol en plezier.

Natuurlijk zijn er wat huisregels en moet ik soms wat kunstjes doen

maar daar valt goed mee te leven.

Volgens mijn bazinnetje ben ik dan ook een heilig boontje

en baas noemt mij moederskindje..?!

Ze zijn wel hartstikke trots op mij en zo hoort het, vind ik ;-)

Verder groei ik als kool, net als mijn bazinnetje overigens.

Zij noemt dat blijde verwachting.., ik moet dat nog maar zien ;-)

 

 

Hoera.., mijn 1ste verjaardag..!

 

Het is feest vandaag :-).

Een jaar oud en ik wordt vreselijk verwent.

Nu ben ik al een hele vent, al zeggen ze dat ik maar een pubertje ben.

Echt niet....!

 

Ik weet gewoon alles al, ben graag braaf enne.., de slimste, snelste

en handigste in het spel waar ik mateloos van geniet.

Alle hondjes zijn mijn vriendje en degene die niet willen spelen, haal ik wel over

met mijn brutaliteit en uitdagend gedrag, indien nodig stel ik mij semi-onderdanig op

tot ze me echt niet meer kunnen weerstaan ;-))).

 

Ook thuis gaat alles op rolletjes.

Mijn baasjes zijn knettergek en apetrots op mij en ik heb er ondertussen een

klein baby-baasje bij gekregen.

Hij is heel lief en ruikt heerlijk, heet Duncan en is op 11-11-2005 geboren.

Helaas kan hij nog niet lopen en spelen maar dat ga ik hem allemaal nog wel leren.

 

 

Mijn 2de zomer

 

1½ jaar oud ben ik nu en geniet van mijn 2de zomer.

Heerlijk die zon, wat spelen en lekker zwemmen.

De baasjes nemen nu soms ook zo´n fiets-ding mee tijdens de wandeling

dat vind ik helemaal geweldig..!

Ben dan ook zo trots op ze.., kunnen ze me eindelijk bijhouden ;-)

 

Binnenkort schijnt mijn kleine baby-baas ook mee te gaan fietsen.

Hier ben ik heel blij om want "Duncan" is dan wel klein van stuk

maar mijn grote vriend.

Ik zorg dat ik altijd dicht bij hem ben en ben heel lief voor hem.

We delen zijn speelkleed en ook zijn maaltijd, sinds hij in de kinderstoel eet.

Tsja.., iemand moet de vloer toch schoonhouden ;-))).

 

Verder mag ik ook echt niet klagen.

Mijn baasjes en ik weten ondertussen wat we aan elkaar hebben

en zijn minstens net zo blij met mij, als ik met hun.

O ja.., ik heb in de laatste maanden ook nog mijn show-debuut gemaakt.

Niet onverdienstelijk al zeg ik het zelf, 3 shows en 3X de 1ste plaats..!

 

Nou.., ik hou jullie op de hoogte van de ontwikkelingen in mijn honds bestaan…

High five, D'Yjego