Kerstviering in Huize St Antonius in Heusden op maandag 24 december, 16.00 uur.
1. Opening, Pater Piet Dingenouts.
2. Gedicht: Geen schutse om te schuilen (A.F. Troost) door mevr. Van de Stelt.
3. Samenzang: Komt allen tesamen.
4. Lezen: Lucas II 1-20, Pater Piet
Geboorte van Jezus
2:1 In die dagen vaardigde keizer Augustus een decreet uit dat de hele wereld zich moest laten registreren. 2 Deze° eerste registratie vond plaats toen Quirinius gouverneur van Syrië was. 3 Allen gingen op weg om zich te laten inschrijven, ieder in zijn eigen stad. 4 Zo ook Jozef; hij ging van de stad Nazaret in Galilea naar Judea, naar de stad° van David, Betlehem genaamd, omdat hij uit het huis van David stamde, 5 om zich te laten inschrijven, samen met Maria, zijn verloofde, die zwanger was.
6 Terwijl ze daar waren kwam voor haar de tijd dat ze moest bevallen, 7 en ze baarde een zoon, haar eerstgeborene; ze wikkelde Hem in doeken en legde Hem in een voerbak, omdat er geen plaats voor hen was in het gastenverblijf°.
8 Er° waren daar in de buurt herders, die in het veld overnachtten om de wacht te houden bij hun kudde. 9 Opeens stond er een engel van de Heer bij hen en de heerlijkheid van de Heer omstraalde hen. Ze schrokken hevig. 10 Maar de engel zei: `Schrik niet, want ik heb een goede boodschap voor u, een grote vreugde voor° het hele volk. 11 Vandaag is in de stad van David uw redder geboren; Hij is de Messias, de Heer. 12 Dit is het teken voor u: u zult een kind vinden dat in doeken is gewikkeld en in een voerbak ligt.' 13 Plotseling was er bij de engel een heel leger uit de hemel; ze loofden God met de woorden: 14 `Glorie aan God in de hoogste hemel, en op aarde vrede onder de mensen in wie Hij een welgevallen heeft.'
15 Toen de engelen weer van hen waren weggegaan naar de hemel, zeiden de herders tegen elkaar: `Kom, we gaan naar Betlehem om te zien wat er is gebeurd en ons door de Heer is bekendgemaakt.' 16 Haastig gingen ze erheen en vonden Maria en Jozef, en het kind dat in de voerbak lag. 17 Toen ze het zagen, maakten ze bekend wat hun over dit kind was gezegd. 18 Allen° die het hoorden stonden verbaasd over wat hun door de herders werd gezegd. 19 Maria bewaarde dit alles in haar hart en dacht erover na. 20 De herders keerden terug. Zij verheerlijkten en loofden God om alles wat zij hadden gehoord en gezien; het kwam overeen met wat hun was gezegd.
5. Samenzang: Stille nacht
6. Overdenking; Gea Voerman.
GENADE ZIJ U EN VREDE VAN GOD ONZE VADER EN VAN JEZUS CHRISTUS, ONZE HEER, DOOR DE HEILIGE GEEST.
Lieve mensen,
Daar zitten we dan, om Kerst te vieren. U hebt uw mooiste kleren aan.
We hebben al mooi gezongen, we hebben Pater Piet het Evangelie horen lezen zoals u het nooit gehoord hebt, en er komt straks nog een kerstverhaal.
Maar nu willen we toch héél even in Gods hart kijken, in Zijn huid kruipen, om te begrijpen waarom Hij in onze huid wilde kruipen, waarom Hij in Jezus méns wilde worden.
Want daar gaat het om.
In de RK kerk was het altijd een goede gewoonte dat de priester boog, bij het: et homo factus est, Hij is mens geworden, wanneer hij het Credo sprak of zong.
En de mensen sloegen een kruis, want dat God zoveel van ons hield, dat Hij in Jezus mens wilde worden, dat is iets heel bijzonders.
Dat is de grondslag van onze hoop en verwachting dat het niet bij dit leven blijft.
Dat we nog een mooie toekomst voor de boeg hebben, ook als we oud zijn, als we niet meer uit de voeten kunnen, als de dagen eindeloos worden en de nachten om niet door te komen…
Als we niet meer wonen in dit leven, en ons in dit lichaam niet zo lekker meer voelen als vroeger.
Dan is er tóch toekomst.
Dan valt er te vieren.
Dan valt er te vieren dat God ons zo nabij wilde zijn, dat Hij tot ons kwam als een klein Kind, een hulpeloos kind, dat net zo van ondersteuning afhankelijk was als velen hier van ons.
Het is vaak moeilijk, om te vragen: wil je me dit even geven?
Wil je dat voor me pakken? Wil je me verschonen?
Wil je me helpen?
Ik zie dat thuis ook: soms is mijn man zo moe, dat alles te veel is.
Het hart wil niet zo, ziet u.
En dan heeft hij veel hulp nodig.
En soms moet hij even wachten, omdat ik net met iets bezig ben.
Ik begrijp en soms zíé ik dat het moeilijk is.
Maar zo is het leven.
En dát leven, dát heeft God met ons willen delen.
Hij werd een afhankelijk kind, om ons te laten zien dat je ook in die situatie van betekenis kunt zijn, en tot heil voor deze wereld.
Wij kunnen ons niet altijd voorstellen dat het nog zin heeft, dat we hier zijn, en dan bidden we ’s nachts onder de dekens: och, lieve Heer, neem me toch bij U.
Is het nu nog niet genoeg? Voor ons hoeft het niet meer.
Maar voor God is ieder mensenleven kostbaar. Altijd.
En zinvol. Ook als wij denken: wat is daar nu aan?
Een Kind in een voerbak, in het hooi dat voor de dieren was bedoeld.
Dat wordt een koning die heel de wereld zal redden, door… uitgelachen en gemarteld te worden.
Door te sterven aan een kruis.
En weer op te staan.
En daar gaat het om.
Want, lieve mensen, zonder Pasen, dat we iedere zondag weer vieren, hangt Kerst in de lucht.
Maar als we verder kijken dan het lieve kindje, en de engelen die zingen, dan zien we een toekomst die er wezen mag, ook al zie je het op dit moment nog niet met eigen ogen.
Jezus betekent: God redt. En zo is het.
En omdat Hij van ons houdt, van u, en u, en van ons allemaal, zoals we hier zijn, is Hij gekomen, en komt Hij telkens weer als wij om Hem roepen.
Zoals Hij ooit, een keer, terug zal komen.
Iedereen zal het dan met eigen ogen zien.
Misschien vandaag nog of morgen. Wie weet?
Dat is het geheim achter het verhaal. Die liefde die zichzelf niet zoekt. Die de ander belangrijker vindt.
God, die ons belangrijker vindt dan Zichzelf.
Dit mogen we vieren met Kerstfeest.
En elke zondag als we God danken voor Zijn liefde, als we onze geloofsbelijdenis uitspreken, als we het Credo zingen of horen zingen, dan is er in het: Hij is mens geworden, Hij is schepsel geworden,et incarnatus est, een moment van eeuwig kerstfeest.
Gods liefde heeft dat gedaan. Want Hij kijkt naar ons, heel anders dan wij naar elkaar kijken.
Hij kijkt met ogen vol liefde naar ons. Hij ziet al onze mogelijkheden, zelfs waar wij alleen maar on-moge-lijkheden zien.
We zeggen het zo makkelijk: God is liefde. En dan bedoelen we vaak: dan moet Hij wél zorgen dat wij Hem lief kunnen vinden. Hij moet maar zorgen dat wij het leven hier nog wel prettig kunnen vinden.
Onzin natuurlijk.
Liefde geeft ons mogelijkheden om te groeien, niet om achterover te leunen. Gods Liefde was zo dat Hij met ons mee-leven wilde. Als een Kind onder de mensen, als een bevlogen prediker, Hij is gekomen om ons lijden te delen, en onze dood.
En zoals Hij ons leven deelt, zo mogen wij het Zijne delen. Ook wij mogen en moeten spreken over ons geloof, over Gods liefde, net als Jezus deed.
Maar dan mogen wij straks net zo goed delen in Zijn opstanding, en Hemelvaart.
God maakt ons het leven niet makkelijk, maar Hij is elke stap, elke zucht, elke ademtocht bij ons, Hij is hier, in Antonius, en leeft en lijdt met U mee, om straks samen met U te genieten van de eeuwige heerlijkheid.
Laten we blij zijn en vieren, want we hebben nog veel om naar uit te kijken.
Amen.
7. O sanctissima door Hanny de Kruyf en Edy ten Bergen
