In eerste instantie heb ik me door de verkoper van het tuincentrum een simpel ton-filter laten aansmeren. Het werd me al snel duidelijk dat dit niet werkt. De vijver bleef wel redelijk helder maar het filter slibt snel dicht. Omdat het water van boven in het filter stroomt en onderin weer uit, komt bij het reinigen van het filter alle vuil weer in de vijver terecht. Dat is de bedoeling niet. Ik heb toen een driekamerfilter aangeschaft. Een slibkraan, direct aangesloten op de riolering, maakt het aftappen van het vuil eenvoudig. Eén keer per jaar, na de winter maak ik het hele filter schoon. In de eerste twee kamers zitten onderin honingraat met bovenin Japanse matten, in de derde kamer zit lava. Verder wordt elke kamer apart belucht. In het voorjaar heb ik een paar uurtjes per dag een 11 watt uv-c lamp aan. De rest van het jaar staat deze niet aan. Het filter wordt gevoed door een pomp van 4500 liter per uur. De pomp staat in de vijver, gedurende het hele jaar aan.
Omdat ik geen gedoe wil met schakelen, heb ik wat meer aandacht besteed aan de electra. Alles wordt automatisch geschakeld. De uv-c, de pomp van de waterval, de buitenverlichting etc. De buitenverlichting wordt middels een schemerschakelaar ingeschakeld en door de tijdschakelaar weer uit.
Omdat het filter en met name de eerste kamer redelijk snel vuil werd heb ik het ton filter omgebouwd tot borstelkamer.
In de bodem van de ton is de aansluiting gemaakt voor de slibkraan. Met cement is er een conische bodem in gemaakt. Bovenin is een overloop gecreëerd. Vandaaruit stroomt het water naar het filter. De ton is gevuld met borstels. De slibkraan is rechtstreeks aangesloten op de riolering. De vortex is nu in een oogwenk schoon en het filter vervuilt veel minder. Ik heb nu per week niet meer dan 5 minuutjes werk aan het filter. Een tekening van de borstelkamer is hier te zien.

|