UTRECHT, 12 Juli 1940

Kameraden,

Toen het eerste jaar van den opbouw van het ,,Nationaal Tehuis” begon, waren er velen, die niet begrepen, waarom te midden van onzen strijd dit werk werd aangevangen. Kon dit niet wachten ,,tot we er waren” zeiden zij. Neen, dit kon niet. Juist, te midden van den strijd was het noodig ,,met rustigen, vasten tred” te bouwen aan het tehuis, dat weerspiegelde onzen onwrikbaren wil om niettegenstaande alles vol te houden en ons gastvrij zou opnemen, wanneer wij op hoogtijdagen bij elkander wilden komen. Zij, die er oog voor hebben hoe het groeit, zullen er trotsch op zijn, dat als het volgend jaar de nieuwe tienduizenden komen toestroomen, deze verbaasd zullen staan over hetgeen een arme Beweging in saamhoorigheid en eendracht tot stand kon brengen, buiten al het andere om, dat onze dagelijksche zorg vereischt. Het derde bouwjaar neemt een aanvang. Laat het niet noodig zijn, dat halverwege het jaar de opbouw tijdelijk moet worden gestaakt, zooals het vorig jaar. Nu moeten wij het geheele jaar door, zonder onderbreking, kunnen voortgaan, opdat wij onze nieuwe kameraden het volgend jaar waardig zullen kunnen ontvangen. Ieder doe ook op dit gebied zijn plicht. 

MUSSERT

(Tekst uit: St. Nationaal Tehuis – 3e Bouwfjaar)