Project Khanaqin
kaartje in wikipedia
Het gebied is arm en heeft veel geleden onder het regime van Saddam Hoessein.
Momenteel is het er betrekkelijk veilig, al moet men altijd beducht zijn voor aanslagen.
De stad is, voor wat z’n ontwikkeling betreft, officieel aangewezen op Bagdad. Maar sinds 2003 is de stad "bevrijd" en voelt men zich bij het autonome noorden behoren. Vanaf dat moment komt er geen geld meer uit Bagdad.
Het autonome noorden probeert te helpen, maar voor enige uitkeringen is geen geld. Er was in Khanaqin een klein ziekenhuis en een apotheek, maar er was totdat het PWD-Centrum kwam geen hulpcentrum voor gehandicapten en geen onderwijs voor gehandicapte kinderen, en er was zelfs voor de meest schrijnende gevallen geen enkele voorziening.
Lees over de toestand in het gebied bijv. op http://www.bloggen.be/terugnaarkoerdistan/ het verslag uit 2008 van Piet Muller en Lia Visser, die toen voor de Stichting ook het PWD-Centrum hebben bezocht (zie 'Projectinfo').
Woestijn, palmen, de brandende hitte straalt af van dit filmpje: