PROJECT
  KHANAQIN

Doelstelling

Projectinfo

Stand van
      zaken

Foto's

Over Khanaqin

Contact
  balans 2009, begroting 2010

Het ontstaan van het PWD-Centrum

Nasrin en Hiwa Delewi (zie over hen onderaan) zijn in 2006 in Khanaqin begonnen met het werven van professionele mensen om een team samen te stellen dat zich ging inzetten voor gehandicapten, alleenstaande vrouwen en andere hulpbehoevenden. Zij hebben een plan opgesteld en voorgelegd aan "Mercy Corps", een Amerikaanse hulporganisatie die toen in dat gebied werkzaam was. Deze organisatie ging accoord met het plan en zegde toe op eigen rekening een nieuw gebouw neer te zetten dat als hulpcentrum dienst kan doen. Hierin kunnen zij hun plannen verwezenlijken. Dit gebouw is in 2007 leeg door Mercy Corps aan het team opgeleverd.
Mercy Corps heeft echter destijds als voorwaarde gesteld dat zij slechts een leeg gebouw leveren en dat er wat de inrichting en het functioneren betreft naar andere hulpbronnen gezocht moet worden.

Hiervoor is contact gezocht met Ada en Jan Knijnenburg (vrienden van hen in Nederland) voor financiële hulp voor de inrichting en verdere materiële investering. Dezen hebben spontaan toegezegd en een Stichting opgericht om dit project financieel te steunen.
Zo is het Project Khanaqin ontstaan.

Dankzij grootschalige hulp staat er nu een ruim opgezet PWD-centrum met bijgebouw, waarin hulp verleend wordt aan meer dan 3500 gehandicapten, onder wie circa 1000 kinderen. Ook wordt groepsgewijs aan de kinderen onderwijs verstrekt.

Het team

Het team begon in 2007 met vier vrouwen en zes mannen, die allen min of meer een medische en onderwijskundige opleiding genoten hadden. Zij hadden ervaring met hulp aan en behandeling van gehandicapten in het algemeen, en in het bijzonder lichamelijk gehandicapte kinderen. Alle teamleden, en daarnaast ook nog een aantal niet-professionele hulpverleners, zijn vrijwilligers, met uitzondering van de bewakers die betaald moeten worden. Buiten dit team is er verder geen enkele vorm van speciale medische zorg voor deze mensen. Naast hulp is een van de belangrijkste taken die zij zich zelf hebben gesteld, ervoor te zorgen dat de gehandicapte kinderen ook onderwijs krijgen. In de toekomst willen zij ook het onderwijsprogramma uitbreiden voor ouderen.
Het nu goed draaiende PWD-centrum wordt vanaf 1 januari 2009 geleid door de anesthesist Hiwa Delewi, die wordt bijgestaan door acht stafleden en 20-30 op afroep beschikbare vrijwilligers.

Contact

Het contact tussen Stichting Khanaqin en het team verloopt via e-mail en mobiele telefonie. Lijntelefonie en briefwisseling per post is (nog) niet mogelijk. Daarnaast moet er ook rekening mee worden gehouden dat het elektriciteitsnet regelmatig uitvalt.

Locale bevolking

De locale bevolking kan financieel weinig doen. De stad heeft zwaar geleden onder de wreedheden van Saddam Hoessein en het is haast niet mogelijk de inwoners te betrekken bij het werk dat dit team doet, daar het merendeel (circa 90%) van de mensen nog beneden de armoedegrens leeft en al moeite genoeg heeft om het hoofd boven water te houden. Wel wordt een beroep gedaan op de kleine groep "rijken" voor financiële steun, maar tot nog toe heeft dat weinig opgeleverd.

De financiële controle

Vanaf het begin van de aktie in 2007 heeft de hulporganisatie ACORN het project in Khanaqin gecontroleerd en aan het team adviezen gegeven. Deze organisatie was vanaf 1991 gevestigd in Suleymanya en had veel ervaring met projecten voor gehandicapten. Wegens geldgebrek moesten zij helaas in 2008 stoppen.
Eind 2008 hebben wij aan het echtpaar Piet Muller en Lia Visser, die regelmatig in dit gebied vertoeven en veel ervaring hebben met dit soort projecten, gevraagd om een controle uit te voeren. Deze mensen waren diep onder de indruk van de inzet en efficiëntie waarmee dit project wordt uitgevoerd.
(Zie het geïllustreerde verhaal van Piet en Lia over hun reis in 2008 op http://www.bloggen.be/terugnaarkoerdistan/)
In januari 2010 heeft daarna bestuurslid Bob van der Velde Khanaqin bezocht, en ook hij was onder de indruk van hun gedrevenheid. Hij heeft de door voortdurend netwerken in Khanaqin gekweekte goodwill meegemaakt en de nauwgezette administratie gezien. Zie zijn verslag bij Stand van zaken.

Hij heeft ook kunnen zien hoe een aantal plannen nog niet konden worden uitgevoerd, met name voor het bouwen van winkeltjes. Tijdens zijn bezoek is daarvoor door de gemeente grond toegezegd. De bedoeling is niet alleen het genereren van enige eigen inkomsten door het verkopen van kleding e.d., maar ook het bezorgen van zinvol werk aan gehandicapten die deze spullen kunnen maken en verkopen.

Op de begroting voor 2010 is te zien dat hiervoor nu een behoorlijk bedrag is gepland. Daaronder de begroting van 2009 en de uiteindelijke balans van dat jaar.

Nadere omschrijving van het project

Zoals eerder vermeld moest eerst geïnvesteerd worden in de inrichting van de gebouwen. Dat betekende dat er vloerbedekking in moest komen, tafels en stoelen, apparatuur voor gehandicapten, rolstoelen, onderwijsmateriaal, computers, airconditioningapparatuur, een generator e.d.; tevens moest er een busje komen voor het vervoer van gehandicapten van en naar het hulpcentrum.
Dit is nu met geld van onze stichting gerealiseerd.

Doelgroep

In eerste instantie gaat het om gehandicapten en speciaal om gehandicapte kinderen, maar daarnaast houdt het team zich ook bezig met de zeer schrijnende gevallen zoals hulpbehoevenden, ouden van dagen, de alleenstaande moeders zonder inkomen e.d.

Exploitatie

Men wil inkomen genereren door winkeltjes te bouwen en daarin zelfgemaakte spullen zoals zoals vrouwen- en kinderkleding te verkopen, waar erg veel behoefte aan is. Ook kunnen in deze winkeltjes zelfverbouwde groenten , computeronderdelen e.d. verkocht worden.

Inzamelactie

Onze organisatie is een notarieel vastgelegde stichting in Nederland onder de naam "Stichting Project Khanaqin".
Deze stichting stelt zich tot doel via eigen netwerken en sponsoren het benodigde geld bij elkaar te brengen. Er is hiervoor een rekening geopend bij de Rabobank, rekeningnr. 126 94 58 29.
De stichting zal de sponsoren via deze website over de voortgang van het project informeren.

Looptijd van de inzameling

Het ziet ernaar uit dat de inzameling de komende jaren nog door zal moeten gaan, gezien de enorme hulp die verleend moet worden.
Voorlopig ziet het er nog steeds niet naar uit dat er financiële hulp vanuit de locale overheid of Bagdad te verwachten is.

Enige informatie over Nasrin en Hiwa Delewi, de initiatiefnemers van dit project

In 1996 hebben Nasrin en Hiwa Delewi met hun pas geboren gehandicapte baby Hastiar moeten vluchten uit Iraaks Koerdistan. Nadat zij circa 2 jaar in het AZC Oldenzaal hadden vertoefd, zijn zij in 1999 in Baarn terechtgekomen, waar zij werden begeleid door Ada en Jan Knijnenburg van Vluchtelingenwerk. Beiden zijn, volgens Iraakse maatstaven, hoog opgeleid. Zij heeft wiskunde gestudeerd en hij heeft een anesthesistenopleiding gevolgd. In Baarn kregen zij een tweede kind. Kamjaar genaamd.

Reden van terugkeer naar Koerdistan

Voor beiden was er hier geen mogelijkheid om op hun vakgebied aan de slag te komen. Nasrin ging hulp doen in de huishouding om wat bij te verdienen en stond als vrijwilligster in de Wereldwinkel. Hiwa liet zich omscholen tot systeemanalist, maar wat hij ook deed , ook met hulp van begeleiders, hij kon hier niet aan de slag komen. Nasrin had als ideaalbeeld om te gaan werken met gehandicapte kinderen, mede omdat zij zelf een gehandicapt kind heeft. Langzaam begon bij haar het verlangen te ontstaan om dit te verwezenlijken in haar geboorteplaats, omdat daar zeer veel gehandicapte kinderen zijn die dringend behoefte hebben aan hulp en onderwijs. Ook Hiwa ging beseffen dat zijn hulp daar noodzakelijk is. En zo besloten zij in mei 2005 terug te keren naar hun geboorteplaats Khanaqin.
Zij zijn beiden idealisten en de drijvende kracht achter dit project.