In Kandrakar, gelegen in een plaats waar
tijd en ruimte niet bestaan, maakt men zich zorgen. Na duizend jaar niks is de
muur die het kwaad van het goede scheidt bezig te verzwakken. Om dat tegen te
gaan wijst het Orakel vijf aardse meisjes aan als Wachters van de muur. Zo
begint het. Will maakt net als nieuweling Taranee kennis met hun klasgenotes
Irma, Cornelia, Hay Lin en Elyon. In het verloop van die ene dag ontdekken
de meisjes behalve Elyon dat er iets ongewoons met ze aan de hand is.
Ondertussen zijn twee duistere figuren, genaamd Vathek en Cedric, er op uit
Will te vernietigen tijdens het Halloween feest. Dankzij de speciale effecten
van Uriah gaat dat niet door. Cedric strikt Elyon en ze maken een afspraak.
's Nachts dromen de vijf meisjes van een medaillon, die de volgende dag door
Hay Lin's oma wordt getoond. Zij geeft uitleg over hun vermogens en Will krijgt
het Hart van Kandrakar. Daar maakt Will dezelfde avond nog gebruik van als zij
met Irma en Hay Lin in de val lopen. Voor het eerst transformeren zij en
sluiten de eerste poort.
Dit is niets anders dan een grote en globale
kennismaking. We weten meteen met wie we allemaal te maken zullen krijgen, en
wat hun kwaliteiten zijn. Het verhaal heeft een mooi gehalte aan humor en
griezeligheid. Alleen het mysterieuze valt wat tegen.
De eerste fout
begint bij Irma. In plaatje 1.16.2 draagt zij duidelijk een roze bloem
aan haar kettinkje. Vanaf pagina 17 is de bloem blijvend donkerrood.
In plaatje 1.28.2 is het behang ineens zijn strepen kwijt.
Plaatje 1.41.3: grapje van de tekenaar: het bevalt Vathek allerminst
dat een jongen een masker draagt die grote gelijkenis vertoont met zijn eigen
tronie.
Voorbeeldje van de gevolgen als Irma niet op haar woorden
let: haar uitbarsting naar Martin doet hem als sneeuw voor de zon verdwijnen
zonder dat ze het zelf in de gaten heeft (plaatjes 1.41.5 en 6).
In plaatje 1.34.6 kun je drie knuffels zien op Cornelia's bed,
maar in plaatje 1.35.3 zijn dat er ineens vijf!
|
| top |
2: De twaalf poorten
|
Er is een maand verlopen; Elyon is
verdwenen, en de anderen ontdekken steeds meer van hun krachten. Vooral die van
Will zijn interessant. Wie droomt er niet van om comfortabel met elektronica te
leven zonder er ooit een elektriciteitsrekening voor te hoeven betalen? Hay
Lin krijgt van haar oma de kaart met de twaalf poorten. De volgende dag krijgt
ze van mevrouw Knickerbocker te horen dat Yan Lin is overleden. De dag na
de begrafenis van Yan Lin redt Will een eekhoorn van de wrede hand van Uriah,
en maakt ze kennis met Matt. Ondertussen wordt een jongen van school,
Andrew Hornby, vermist. Irma had een oogje op hem. Later krijgt zij eindelijk
de gelegenheid om te bekennen dat zij hem in een pad veranderde en hem
kwijtraakte. Lachen! Ze worden opnieuw door Elyon in de val gelokt. Nadat ze
zich uit de situatie hebben bevrijd vinden ze een boek. Andrew wordt
teruggevonden en onttoverd, maar we mogen raden hoe.
In plaatje 2.17.2 zie je een pot augurken tussen Will en Irma in staan,
die in plaatje 2.17.3 opeens leeg is. Ook is de fles erachter een stuk
verschoven, en een niet te definiëren voorwerp is verdwenen. Deze informatie
komt gedeeltelijk van de inmiddels verdwenen site Witch-Orube.

Maar er is meer. Op de kleine tafel tussen het bankstel liggen drie boeken en
staan er nog een paar voorwerpen. Op het plankje onder de televisie ligt ook
een boek. Kijk maar eens goed wat er allemaal gebeurt op deze plaatjes!
In plaatje 2.54.5 merkt Hay Lin op dat Elyons huis van buiten kleiner
lijkt dan van binnen. Dat doet mij denken aan de Tardis in de britse science
fiction-serie "doctor Who". En Hay Lin is dol op science fiction!
In
plaatje 2.56.7 is het volgende te zien: Irma zegt: "Dat is staal!",
waarop Cornelia reageert met: "Eens even zien...". Het volgende plaatje is
het Irma die een onderzoekje pleegt en een deur vindt. Het kan
dus niet anders dan dat de teksten van Irma en Cornelia onderling zijn
verwisseld.
|
| top |
3: De andere dimensie
|
De vijf meiden proberen zo goed en zo
kwaad als het kan te weten te komen waartoe zij met hun krachten in staat zijn,
met alle nodige risico's. Irma, die over een goede intuïtie beschikt, denkt
dat mevrouw Rudolph uit de onderwereld zou kunnen komen. Als zij een paar dagen
later samen met Hay Lin bij mevrouw Rudolph inbreekt, krijgt ze gelijk! Door
deze ontmaskering vlucht mevrouw Rudolph halsoverkop door een nieuwe poort de
onderwereld in. Bij Cornelia thuis openen ze het boek dat ze in het huis van
Elyon vonden, en verkrijgen daarmee het zegel van Phobos. Hay Lins kaart wordt
hierdoor beter bruikbaar. Nu gaan ze door de poort onder Elyons huis de
onderwereld binnen en komen terecht in een hinderlaag. Als ze willen vluchten
wordt Taranee gevangen.
In plaatje 3.21.1 wordt er van Will
verwacht nog iets toe te voegen aan de theorie van Ruffini. Aangezien Witch een
creatie is van de italiaanse Disney-stallen, is het geen toeval dat
Paolo
Ruffini is gekozen. Op het bord zou ze dan dit kunnen opschrijven:
ax5 + bx4 + cx3 + dx2+ ex + f = 0
In plaatje 3.17.5 is Irma haar kettinkje verloren!
Kijk nu eens
goed naar plaatje 3.65.5. Waar zijn de vleugels van Hay Lin gebleven?
En met de vleugels van Taranee is het al net zo! (3.58.4)
|
| top |
4: De kracht van het vuur
|
Will, Irma, Cornelia en Hay Lin gaan
erop uit om Taranee te bevrijden. Eerst proberen ze de onderwereld te bereiken
via de poort in mevrouw Rudolphs huis, maar dat lukt niet. Wèl vangt Hay Lin
een visioen op dat de lezer meer informatie verschaft. Het lukt ze wel via
een poort in de Schelpengrot naar Meridiaan te gaan, maar pas nadat ze van
zichzelf een kopie gemaakt hebben. Helaas is die van Will mislukt en moet die
alles van een briefje leren. Eenmaal in Meridiaan, de hoofdstad van de
onderwereld, raken ze in moeilijkheden en worden ze geholpen door mevrouw
Rudolph zelf. Cedric is dan al op de hoogte van hun aanwezigheid. Taranee
zelf moet vanuit haar kooi de pesterijen van Elyon verdragen. Cedric krijgt
daar lucht van en waarschuwt Elyon op te passen bij wat ze doet. Wills kopie
maakt 's ochtends de ene blunder na de ander, met als grootste fout het kussen
van Matt. Als ze later leest dat dat niet mocht, krijgt ze van moeder Susan een
advies met grote gevolgen. De vier Wachters laten zich door Cedric vangen om
sneller bij Taranee te komen nadat hij ze eerst een rondleiding heeft gegeven.
In de gevangenis komen ze Taranee tegen. Als die de waarheid hoort over Wills
kopie ontsteekt zij in woede en breekt uit haar kooi. Cedric en Elyon slaan dan
op de vlucht. Ze keren naar huis terug en voegen zich weer samen met hun
kopieën. Maar Will zit met een lastig parket: haar kopie heeft Matt een klap in
het gezicht gegeven en haar eekhoorn heeft haar kamer afgebroken. Irma krijgt
van haar moeder een onaangename mededeling...
Er is wat geks aan de hand
met Wills slaapkamer. In plaatje 4.44.5 heeft het bed een ander
voeteneind dan in plaatje 4.67.1. Hij is ook nog eens een kwartslag
gedraaid!
|
|
In het einde van het verhaal duikt nog een probleem op. Irma roept zó hard de
naam van Martin dat Will het kan horen. Maar Will en Irma wonen toch zeker twee
kilometer van elkaar af! Als Irma zo hard kan roepen, moet ze op zijn minst een
popconcert of een straaljager met werkende nabrander kunnen overstemmen.
Bovendien moeten bij haar en in de rest van de straat de ramen zijn gesneuveld.
|
| top |
5: De laatste traan
|
Will brengt haar eekhoorn naar de
dierenwinkel van Matt's opa, die dierenarts is geweest. Bij gelegenheid mag zij
assisteren in zijn winkel en zij belooft dat. Om de belofte van haar
dubbelgangster in te lossen moet Irma met de sukkel Martin mee naar het museum.
Eenmaal daar treffen zij een monsterlijk beest aan. Als die Irma ziet, herkent
hij Irma als één van de Wachters en verdwijnt. De avond van de volgende dag
breken de Wachters bij het museum in (Will vraagt toestemming aan het
alarmsysteem, zij kan elektrische apparaten commanderen). Het schilderij
'eeuwige lente' van Elias van Dahl trekt hun aandacht. Helaas lopen zij in
de val, want Elyon daagt op met Cedric en Vathek. De meiden worden in het
schilderij opgesloten. In het schilderij zijn ze hun krachten kwijt en
worden ze opgejaagd. Ze worden opgevangen door van Dahl zelf, die hen zijn
geschiedenis vertelt en al 400 jaar zit opgesloten zonder daar iets van te
merken. Uriah en zijn vrienden breken ook in met de bedoeling monsters te
vinden. Ze worden rijkelijk beloond: ze vinden Cedric en Vathek. Kurt, één van
de vrienden, wil Vathek nog te lijf met een zwaard, maar die slaat hem het
wapen uit de handen. Wanneer de jongens vluchten worden ze gearresteerd.
Cedric houdt de Wachters in de gaten als die proberen te ontsnappen. Meteen
stuurt hij Frost erop af om in te grijpen. Dat mislukt, want de bewoners van
het schilderij verdedigen de Wachters. Nu ze hun krachten terug hebben, kunnen
ze de poort sluiten en keren terug naar huis. Op het politiebureau worden de
jongens niet geloofd en krijgen een taakstraf van drie maanden, opgelegd door
rechter Cook, de moeder van Taranee.
Het is veel te toevallig dat het
monster verschijnt als Irma en Martin samen in het museum zijn. Dat is ook zo
als de Wachters de volgende avond door Elyon worden verrast. Dat beest was
gewoon een valstrik, die al in het vorige verhaal was uitgedacht. Cedric wist
toen al dat de meisjes kopieën van zichzelf hadden achtergelaten; en hij heeft
gezien wat die hebben gedaan.
Dit verhaal zit vol met missers in de
tekeningen. Hieronder volgen er een aantal.
Het begint in plaatje
5.20.1. Helemaal links zie je een jongen met een camera, gekleed in een
roodbruin jack,een spijkerbroek en een paarse pet met de klep naar voren. In
plaatje 5.20.3 zien we hem opnieuw, maar dan in een legergroen jack en
een blauwe pet met de klep opzij! En de spijkerbroek heeft ineens een
omgevouwen zoom.
Dan Irma. Tot in het museum loopt zij zonder
oorringetjes in. Dat is in het plaatje 5.19.6 duidelijk te zien.
Maar in plaatje 5.21.2 draagt er wèl twee in haar linker oor! En haar
wenkbrauw is verkeerd ingekleurd.
Met Cornelia's rok is het ook vreemd in dit verhaal. Normaal zit de hoge split
links, maar verschillende keren zit hij ook rechts. Dit is te zien in de
plaatjes 5.27.3, 5.29.5 en 5.35.5. We hebben het ook al
kunnen zien in plaatje 4.64.3. |
Een slordigheidje van de inkleurster: het gezicht is dat van Will, de haarkleur
is dat van Irma's haar! (5.29.3) Ook de kleur van de kleding klopt niet.
Let ook eens op plaatje 5.50.2: de weelderige voorzijde
(zeg gerust: bos hout) van Irma is ernstig beschadigd; alleen een klein lijntje
naast haar linkerhand verraadt dat haar boezem er gezeten heeft. Maar
gelukkig krijgt ze haar handel weer op het volgende plaatje terug.
En nog eens Irma! Net als bij Hay Lin in "De andere dimensie" ontbreken
ook hier de vleugels (5.64.3). En in de kathedraal is haar topje ineens
paars (5.60.6).
En er is meer. Het zwaard dat Vathek uit Kurt
zijn handen slaat boort zich door een schilderij de muur in. Onmogelijk
natuurlijk. Ik zeg niet dat de politie van Heatherfield achterlijk is, maar
waarom dachten ze daar niet aan? En waarom mevrouw Cook ook niet?
|
| top |
6: Listen en bedrog
|
Cedric heeft steeds gefaald in het
verslaan van de Wachters. Daarom gooit Phobos het over een andere boeg:
verraders in Meridiaan moeten door middel van een infiltrant door de muur
breken en opgejut worden tegen de Wachters. In Heatherfield krijgt Will te
horen dat zij aangemeld is om deel te nemen aan een zwemwedstrijd. Haar moeder
geeft aan die deelname geen toestemming. Cedric neemt de gedaante van
geschiedenisleraar Collins aan en verwart op die manier Will door haar een
afwijkende behandeling te geven. Zo komt zij in een isolement te staan. In
het tussenuur gaat ze naar het zwembad, waar zij met Vera spreekt. Op school
ontmoeten Irma, Hay Lin en Taranee opnieuw mevrouw Rudolph, die haar taak als
wiskundelerares weer opvat. Zij nodigt de meisjes bij haar uit. In het
zwembad ontmaskert Will Vera: het is Elyon! Met hulp van Irma ontkomt Will
aan Elyon en gaan zij meteen naar de boekwinkel van Cedric. Daar komen ze in
een labyrint van boekenkasten terecht. De opstandelingen zijn al
binnengedrongen als de Wachters arriveren. Ze gaan in de aanval en de meisjes
krijgen de overhand. Cedric wil ingrijpen, maar de opstandelingen keren zich
meteen tegen hèm. Will redt hem het leven, maar nu valt hij haar aan. Vathek
komt tussenbeide en maakt Cedric duidelijk dat hij niets meer van de
opstandelingen hoeft te verwachten. De opstandelingen keren met Vathek
terug naar Meridiaan; Elyon en Cedric vertrekken op eigen gelegenheid.
De eerste fout in het verhaal is wel een heel vreemde. In plaatje 6.15.2
vertelt Uriah aan Taranee dat hij en zijn vrienden een jaar lang voor straf in
het museum moeten werken. In het vorige nummer waren het toch duidelijk drie
maanden!
Plaatje 6.21.6: Will wordt niet gesteund in haar mening dat er iets
verdachts is aan Collins en loopt weg. Taranee wil haar nog achterna, maar
Cornelia houdt haar tegen. Samen kijken ze hoe Will de school in loopt. Maar
Taranee heeft nu de kleuren van Will, van het haar tot aan de schoenen!
Tijdens de wiskundeles gebeuren er in korte tijd een paar vreemde dingen met
het schrijfgerei van Irma en Taranee. In de plaatjes 6.32.4 en
6.32.5 heeft Irma een groen potlood, in plaatje 6.33.1 is het een
oranje pen, en in plaatje 6.33.4 is het een grijs potlood! Taranee
heeft een potlood met een ander foutje: in plaatje 6.33.1 is de
achterzijde donkerblauw, in de plaatjes 6.33.5 en 6.33.6 is de
achterkant ineens geel!
|
|
Dan is er nog een probleem: in het café
van het zwembad vertelt Vera (Elyon!) dat Will mag meedoen aan de
interregionale zwemkampioenschappen. Dat is fantastisch nieuws voor Will. In
het eerste plaatje op pagina 38 bevestigt Cedric dat nog eens. Maar als hij dat
weet, moet hij dat ook hebben gehoord van Will zelf! Dat was in plaatje
6.36.5. Vera en Will zijn bijna onafgebroken in gesprek geweest,
waardoor Cedric al aanwezig moet zijn geweest vanaf plaatje 6.36.3, toen
hij bij Vera en Will aan tafel stond. En als zij in plaatje 6.37.4
Cedric passeert om haar tas te halen, is het duidelijk dat er iets mis is: Will
merkt helemaal niets, terwijl dat wel zo was toen zij langs Cedric in Collins'
gedaante liep.
Plaatjes 6.40.6 en 6.41.1: De telefoonhoorn die Taranee tegen
haar oor heeft verandert van oranje in grijs! |
Tenslotte nog het keerpunt in het gevecht bij de poort.
Cedric valt Will aan en Vathek komt tussenbeide (plaatje 6.64.1). Wie
goed kijkt ziet dat er iets niet deugt aan de hand aan zijn linkerarm; het is
een rechterhand!
|
| top |
7: Ooit zul je hem ontmoeten
|
Will past op de dierenwinkel van de heer
Olsen en maakt kennis met Jackie Gilligan, waar zij al gauw een hekel aan
krijgt. Taranee gaat uit met Nigel, en dat bevalt haar moeder in het geheel
niet. Na de vondst van een oud dagboek gaat Cornelia op eigen houtje naar
Meridiaan. In Cedrics boekwinkel treft ze Vathek aan. Ze gaat met hem mee om
daar bij een groep rebellen terecht te komen, waar Vathek deel van uitmaakt. Ze
is nauwelijks geïntroduceerd aan de rest van de rebellen als ze moeten vluchten
voor de soldaten van Phobos. Tijdens de vlucht hoort Cornelia een bekende stem:
het is Elyon. Die is incognito de stad in gegaan om de waarheid rond haar broer
Phobos te achterhalen. Als ze zich verdedigen tegen de soldaten veroorzaken zij
een aardbeving, waardoor een compleet paleis in de grond verdwijnt.
Gealarmeerd door de aardbeving gaan de andere meiden naar een poort in de
ondergrondse van Heatherfield. Daar vinden ze het paleis terug. Ze gaan
door de poort naar binnen en komen in een nieuw conflict terecht tussen de
rebellen en Phobos' soldaten. Ze bieden hulp en bezorgen de rebellen de
overwinning. Cedric komt Elyon officieel ophalen, en Cornelia neemt afscheid
van haar en Caleb. Cornelia hoort te beseffen dat de
liefdesverhouding die ze nu aangaan nooit stand kan houden. Caleb blijft nu
eenmaal in Meridiaan. Het is beter voor haar om toch maar te kiezen voor
Taranees broer.
Meridiaan wordt uitsluitend door vorstinnen geregeerd. Deze hier
(7.47.6) is Elyons moeder, die indertijd verdween en omgekomen is.
Phobos is een uitzondering op de traditie, aangezien zijn zus voor lange tijd
vermist bleef.
In dit verhaal is er wat vreemds met Cornelia's bed. Het
lijkt wel zo'n "zoek de verschillen"-spelletje. Kijk zelf maar! Op plaatje
7.66.43 is het bed opeens anders dan in plaatje 7.18.3. Er is
ineens een kleedje bij gekomen en de knuffels zijn verplaatst. Haar deken is
ineens niet meer onder het matras gevouwen, maar hangt als een sprei tot op de
grond!
|
| top |
8: De zwarte rozen van Meridiaan
|
Actie! Spanning! Sensatie! Dramatiek!
Met in de hoofdrollen de vijf Wachters, Cedric, Phobos, Vathek en Caleb, met
als gast Eky! Karmilla komt in Heatherfield en de meisjes krijgen de
gelegenheid gratis het optreden bij te wonen. Maar Wills moeder is dan jarig en
Hay Lins moeder is die dag ziek. Phobos draagt Cedric op om vluchtelingen
hun zin te geven door ze door een poort Heatherfield binnen te laten, waardoor
de Muur in zal storten. Hay Lin waarschuwt Will als die poort eenmaal open
is. Als Will bij de tunnel onder het stadion arriveert, ontglipt Eky haar en
schiet door de poort Meridiaan in. Daar ontdekt Will de zwarte rozen rond de
tuin van het kasteel van Phobos. Zij ontmoet Daltar de tuinman, die haar de
aard en de geschiedenis van de rozen vertelt. Ook herkent hij Will als één van
de Wachters. Hij helpt haar de poort terug te vinden, die zij sluit. Daarna
gaat zij een duel aan met Cedric, die zich via het slangmonster tot een demon
heeft doorgetransformeerd. Als zij boven het podium in het stadion verschijnen,
schieten de andere Wachters Will te hulp.
Dit is een goed verhaal! Alle
ingrediënten worden keurig vooraf voorgeschoteld, om tegen het einde een
prachtige climax (en een akelige anti-climax) voort te brengen. Maar dit
verhaal heeft ook het karakter dat niet alleen voor tienermeisjes geschikt is,
maar ook voor jongens, en misschien ook wel volwassenen.
afbeelding 8.64.4 t/m 8.64.6 Een mooiere bijrol kan een eekhoorn zich
niet indenken: een monster, vele malen groter dan hijzelf, vernederen door
er eens flink zijn tanden in te zetten.
Wie nog eens terugkijkt naar
plaatje 5.15.4 ziet een stukje van een poster van Karmilla boven het bed
van Irma hangen.
|
| top |
9: De vier draken
|
Hay Lin wordt gevraagd haar aandeel in
het kersttoneel te leveren. Dankzij haar moeder zal het stuk over de legende
van de vier draken gaan. Irma is kandidaat voor het toneel, maar zij moet
daarvoor wel haar cijfer voor frans opschroeven. Martin helpt haar. De
vriendschap tussen ons vijftal wordt ernstig ondermijnd door de zussen Grumper,
die met roddel en achterklap de grootste ellende weten te verspreiden. Gelukkig
komt dit in de pauze tot een goed einde, vooral omdat Hay Lin alvast het
slotstuk van de legende verklapt. Stuk voor stuk zijn zij personificaties van
de hoofdfiguren: de vier draken en de nimf. Daags na het proefwerk frans ziet
Irma dat haar naam op de kandidatenlijst is doorgestreept. Hiervoor zijn de
Grumpers verantwoordelijk. Mevrouw Rudolph roept de hulp in van de Wachters:
een Meridiaans jongetje is op de vlucht geslagen en dwaalt door Heatherfield.
Om hem te vinden roepen de meisjes de hulp van het hart in en arriveren in
Kandrakar. Yan Lin geeft hun uitleg over Meridiaan en hun taak. De kaart is
niet meer nodig en verbrandt. Daarna vertelt Yan Lin waar de meisjes het
jongetje kunnen vinden. De Wachters gaan naar de gemeentekennel en bevrijden
Reseph. De volgende dag heeft Irma een negen voor haar proefwerk en kan zij
de rol van de Grote Draak, waar zij de personificatie van is, spelen. Cornelia
weet de Grumpers met een geraffineerde leugen onsterfelijk belachelijk te
maken na een succesvol verlopen toneelstuk.
Een mooi verhaal, met toch
een groot probleem: de blijkbaar Chinese legende spreekt van vier draken, die
gezamenlijk de elementen verbeelden. In China zijn vijf elementen bekend: Aarde,
vuur, water, hout en metaal! Lucht komt er niet in voor. Wel zuur voor Hay Lin;
zij beheerst de lucht en is zelf Chinese. Slordig!
Ook nog even aandacht
voor de omslag: Irma en Will, zittend op de kop van een onverstoorbare Grote
Draak. Het is een leuke gedachte dat Irma nu eens niet ìn haar element is, maar
erop zìt.
Maar toch ook een minpuntje. In de tijd van het verschijnen
van deze aflevering en de volgende staat Allerzielen (Halloween) in het
verschiet. De parodistische schetsjes op de achterzijde worden grondig bedorven
door het tafereeltje met de treurende Cornelia. Die zagen we ook al achterop
nummer 7, en dan nog een slag groter. Hier worden de lezers toch duidelijk te
kort gedaan!
Voor het eerst dragen Irma en Taranee oorringetjes wanneer ze als Wachter
optreden. Zie hiervoor de plaatjes 9.59.2 en 9.60.3
|
In een paar tekeningen zitten grappen, en
Cornelia is met opzet erin gevoegd.

|
In plaatje 9.46.6 zie je onderin
grappige figuurtjes, zoals een voetballer en een basketballer. Cornelia is
links bovenin te vinden. Dit is net zo op plaatje 9.56.4.
Reseph slaat op de vlucht als er een trein over het tunneltje rijdt waarin hij
zich bevindt. Logisch dus dat hij het tunneltje verlaat. Maar zijn sporen
leiden náár het tunneltje! (plaatje 9.38.4)
Pagina 58 is
bijzonder om te zien. Reseph verschuilt zich onder een plaat golfkarton. Elk
volgend plaatje staat dat golfkarton een stukje dichter naar de muur!
Plaatje 9.62.3: Hay Lin is haar vleugels kwijt!
|
| top |
10: Een brug tussen twee werelden
|
Stront aan de knikker! Interpol bemoeit
zich nu met de verdwijning van Elyon en haar ouders. De meisjes worden
uitgenodigd voor een diner bij Irma thuis. Irma slaagt er niet in om Cornelia
tijdig te waarschuwen voor de aanwezigheid van de agenten Maria Medina en Joel
McTiennan. Enigszins overvallen door de situatie weigert Cornelia mee te werken.
Met een smoes neemt Irma Cornelia mee naar haar kamer en maakt Will het voor de
agenten wat moeilijk. In een dossier over Elyon vinden Cornelia en Irma
kindertekeningen van Elyon, waarin zij zich afbeeldt als het Licht van Meridiaan.
Elyon vraagt Phobos om haar adoptiefouders vrij te laten. Maar ze vertrouwt
hem niet. Volkomen terecht, want Phobos beveelt Cedric, die bij haar inmiddels
volkomen uit de gratie is gevallen ze om te laten brengen. Cornelia belt
Will om hulp omdat de Interpolagenten voor haar deur posten. Op Elyons
verzoek komt Vathek bij Will hulp vragen van de Wachters om haar adoptiefouders
te redden. Ze arriveren maar net op tijd en bevrijden alle gevangenen, waarna
ze door de stad gedragen worden. Elyon wist uit naam van haar adoptiefmoeder
Eleanor de gevangenis uit alsof hij nooit bestaan had. Eenmaal terug in
Heatherfield vindt Will een uitnodiging van Matt naar Lodelyday. Vanwege de
huiselijke spanningen vraagt haar moeder Susan om overplaatsing...
Stom
eigenlijk! Als dochters van handhavers van de wet en openbare orde hadden Irma
en Taranee dit allang aan kunnen zien komen! Laten we het er maar op houden dat
hun vorige belevenissen ze van dat besef hebben afgeleid.
In plaatje
10.9.3 merkt agente Maria Medina dat de stroom in Elyons huis is
uitgevallen en nu aangewezen is op haar zaklantaarn. Maar in plaatje
10.64.1 merkt McTiennan op dat de elektriciteit is afgesloten! Het is
weer raak in Wills slaapkamer! Zo zie je in plaatje 10.31.2 haar
kikkerwekker, en zo zie je in plaatje 10.38.1 een elektrische wekker die
haarfijn Wills dromen staat op te sommen.
De adoptiefouders van Elyon
hebben de aardse namen Thomas en Eleanor. Hun Meridiaanse namen zijn Alborn en
Miriadel. Die zijn terug te vinden in de COA zoekmachine van I.N.D.U.C.K.S.

Niet alleen de lieden in de studio's in Italië laten een steekje vallen, ook de
in Nederland gaat het wel eens mis. Op plaatje 10.10.1 staat op Elyon's tekening "Papa, Mama en
Ikke" geschreven. Op plaatje 10.37.3 echter staat er in plaats van "Ikke" "Elyon".
De tekeningen worden voor het kleuren gescand. Maar de kwaliteit hoort
zo te zijn dat de lijnen vloeiend doorlopen. Hier is dat niet zo. Het lijkt er op dat de tekeningen
doorgefaxt zijn naar de inkleurster om de deadline te halen. Maar dat kan de besten overkomen.
|
| top |
11: De Kroon van Licht
|
De spanning binnen Meridiaan neemt zorgelijke
vormen aan. Mevrouw Rudolph alarmeert de wachters dat Elyon in groot
gevaar is en dat de kroning te vroeg wordt gehouden. De Interpol-agenten
Medina en McTiennan hebben hun intrek genomen in Elyons huis en weten nu al
meer dan de Wachters lief is. De meisjes kiezen daarom voor de poort waarlangs
Vathek Heatherfield binnenkwam om Will te bezoeken. Uriah neemt wraak op
Nigel door een gestolen horloge in diens kast te leggen. Als het ding boven
water komt, krijgt Nigel de schuld. Martin, die getuige was van Uriah's plan,
durft dat aanvankelijk alleen aan de meisjes te vertellen. Nadat hij op hun
aanraden alles aan mevrouw Knickerbocker vertelt, raakt hij in moeilijkheden.
Zowel Nigel en de meisjes (onzichtbaar!) staan hem bij. Phobos zit ook niet
stil. Wetend dat het volk in opstand komt als hij zijn ware bedoelingen onthult,
heeft hij bijna alle fluisteraars veranderd in zwarte wachters, een akelig stel
gevaarlijke griezels.
De Wachters arriveren net op tijd in Meridiaan om
Elyon te bereiken en ze maken een dubbelganger van haar. Die wordt door het
opzetten van de kroon uitgeschakeld. Als Phobos merkt dat hij is bedrogen, zet
hij de zwarte wachters in om de opstand te onderdrukken. Caleb probeert in
zijn eentje Phobos te doden, maar delft zelf het onderspit, tot groot verdriet
van Cornelia. Phobos trekt zich terug in zijn paleis en laat Cedric de stad
in brand steken.
We komen nu wat meer te weten. Dat opgelegde jaar
taakstraf uit W.I.T.C.H. 6 komt voort uit een strafverlenging nadat de
misbaksels Kurt en Laurent (eindelijk weten we nu hoe die blonde knul heet!)
honkbal speelden met fossielen. De puisten van Uriah zijn trouwens groter
geworden. Nog een eigenschap is dat die dingen zich per plaatje vermeerderen of
afnemen in aantal, of dat ze zich verplaatsen. Heel eigenaardig!
Caleb
mag dan een Adonis zijn, hij is ook egoïstisch en roekeloos. Met een zwaard
alleen begin je niks tegen Phobos, hoezeer je ook je best doet. Cornelia heeft
dat ook door. Waarom zou zij hem dan boven Peter kiezen? Echt alleen maar omdat
zij van hem had gedroomd?
Plaatje 11.16.1 t/m 3: Om de muur die
Cornelia opgetrokken heeft door te breken gebruikt Joel McTiennan een hamertje
van niks! Houden zo!
Oorringetjes schijnen graag plotseling te verdwijnen, zoals hier uit de
plaatjes 11.14.3en 11.15.2 blijkt. Bovendien zijn ook nog twee
kraaltjes van kleur verschoten!
Pietluttigheid is mijn handelsmerk! In
plaatje 11.56.4 lezen we in Phobos' tekstballonnetje het woord
'langverwachtte'. Dat is een taalkundige valstrik! Het werkwoord 'verwachten'
is hier gebruikt als bijvoeglijk naamwoord en moet met één t worden geschreven.
Wie twijfelt kan kijken in het groene boekje, pagina 497, tweede kolom, 43ste
regel. Dit is achteraf gecorrigeerd in de derde verzamelstrip.
Let eens
op de zwarte wachters op plaatje 11.31.3. Bij één zijn een paar lijntjes
in het gezicht verdwenen; daardoor moest de inkleurder maar improviseren.
Elyons kopie valt op het podium neer als zij de kroon opkrijgt. We zien haar
duidelijk liggen op plaatje 11.59.5. Maar in plaatje 11.61.3 ligt
ze anders; haar knieën zijn opgetrokken.
In plaatje 11.61.6 is Phobos plotseling de kroon kwijt. Maar dat is
uiteindelijk toch de bedoeling. Plaatjes 11.38.5 en 6: Irma draagt
wanten. Maar kijk nu naar pagina 11.17. Ze gaat naar het Sheffield
Institute zònder wanten aan. De wanten op pagina 11.38 hoorden er dus niet
te zijn!
|
| top |
12: Zo zij het... voor eeuwig
|
Dit is weer een familieverhaal! Dus
meiden, laat jullie broer en ouders er ook in lezen. Laat je meeslepen in de
momenten van ontroering, spijt en vreugde, voel de spanning van de eindstrijd
en huiver bij de gedachte dat Elyon misschien tòch is verslagen. De magie spat
de pagina's af en mijn vloerbedekking is doorweekt van de geplengde tranen.
De Wachters kunnen de bewoners van Meridiaan alleen maar helpen veilig de
aftocht te blazen en met de hulp van Elyons adoptiefouders nieuwe
aanvalsplannen te maken. Terwijl het volk de soldaten weglokt en vervolgens
inmaakt, rukken de Wachters en Elyon naar het paleis op om Phobos op zijn
donder te geven. Die is inmiddels buiten zinnen omdat hij de onbruikbaar
geworden kroon niet kan vernietigen. En voor het eerst erkent hij zijn
nederlaag, maar dat laat hij niet zómaar passeren. Als Elyon en de Wachters
arriveren, opent hij een duel met zijn zus, terwijl hij de Wachters een
confrontatie aanbiedt met Cedric. Die is er door toedoen van Phobos er alleen
maar slechter gaan uitzien. Helaas is hij ook sterker geworden. Elyon wordt
door Phobos verrast en verslagen. De Wachters veroveren de kroon en Will
weet Cedric ermee te verslaan. Na de betovering op de kroon te hebben verbroken,
kan Elyon worden bevrijd, waarna zij Phobos gevangen neemt en het door hem
aangerichte kwaad ongedaan maakt. Zonder fatsoenlijk afscheid te kunnen
nemen arriveren de Wachters in Kandrakar, waar Phobos en Cedric worden
verbannen in de toren der nevelen. De muur verdwijnt, en de meisjes keren van
het ene moment op het andere terug op aarde.
De auteur van dit verhaal
heeft esoterisch huiswerk gemaakt! Als Elyon verslagen lijkt, ondergaat zij een
bijna-dood ervaring, waarin zij haar overleden moeder ontmoet en daarna
geestelijk contact krijgt met Taranee, die haar bij wijze van spreken weer uit
de dood weet te redden.
Het is weer koek en ei tussen Elyon en de
Wachters. Elyon schijnt zelfs de grappen van Irma te hebben gemist! Van
Irma gesproken, die weet tot het laatst toe grappig te zijn. Tibor als
kerstman! Tsss... Daar moet je Irma voor heten.
En dan nog de vier
ansichtkaarten: herinner je je "De vier draken" nog? Vergelijk de achterkant
van de kaarten met die van nummer negen en je snapt het. Is dit toeval? In elk
geval wilde ik het zo wel zien. En we hebben nu ook Irma's gezicht erbij!
Om te beginnen: wie op Will let ziet af en toe de krullen in haar rok
verdwijnen.
Als in het vorige deel Elyon Cedric van zich afweert, scheurt hij een stuk van
haar pij. Maar nu geeft hij Frost een stuk van haar jurk! Veel
maakt het niet uit, maar Elyon had dan wel gepaster gekleed naar het paleis
kunnen gaan.
Taranee mist in plaatje 12.6.1 haar vleugels!
In zijn pogingen de
Kroon van Licht te vernietigen loopt Phobos in afbeelding 12.19.2 een
snijwond op. Die verdwijnt in plaatje 12.20.3, om daarna weer opnieuw te
verschijnen. Pas in de confrontatie met Elyon en de Wachters heeft hij de wond
genezen!
Als Phobos voor de laatste maal Cedric transformeert (plaatje 12.22.3),
baadt deze in het licht. Het licht werpt natuurlijk schaduwen om zich heen voor
zover daar obstakels zijn. Maar omdat Cedric er middenin zit, kan het licht
nooit zìjn schaduw werpen.
In plaatje 12.37.4 zijn de kleuren van
Irma haar bovenstukje en haar rokje onderling verwisseld!
Afb. 12.24.2 en 12.24.3:Vathek heeft er lol in om Frost en de
soldaten de riolen uit te spoelen. Maar kijk eens naar de kraan die hij open
draait! |
In de paleistuin wordt de groep belaagd door twee zwarte wachters. Cornelia
eist het alleenrecht op om ze te verslaan. In dit plaatje (12.29.4) is z
e alleen geen meisje meer, maar een vrouw!
|
Hoe je de kroon nu opzet, de
betovering op de kroon werkt altijd! Will plant de Kroon van licht ondersteboven
op Cedrics kop, maar in de volgende afbeeldingen staat het ding weer rechtop!
Plaatje 12.61.3. Missie geslaagd! Alle stress die gedurende de hele
geschiedenis zich bij de meisjes had opgebouwd, valt van ze af.
Controleer even of er een plasje water onder je monitor ligt.
|
| top |