Terriërs
De Terriërs werden meestal gebruikt als ongediertebestrijder, als waakhond en gezinshond. Ook werden
ze wel gebruikt voor de
jacht op verschillende diersoorten zoals konijnen of dus ongedierte. Van de laagbenige Terriërs werd
daarbij verwacht dat ze in
holen kropen om de dieren te vangen en dood te bijten. Dat is wel een aandachtspunt waar goed rekening
mee gehouden moet
worden aangezien een fanatiek Terriër zoals bijvoorbeeld een Jack Russel in een hol kan kruipen en vervolgens
vast komt te
zitten, zo komen aardig wat Terriërs aan hun eind.
Omdat het meestal de bedoeling is dat ze de prooi ook doodbijten, zijn het Terriërs echte felle donders
met veel pit. Ook een
portie eigenwijsheid en zelfstandigheid zit er wel in. Als ongediertebestrijder en waker zijn uitermate
geschikt als erfhond, ook
omdat ze zo hun grote hoeveelheid energie goed kwijt kunnen. Want de meeste Terriërs hebben voldoende
energie waar ook
zeker wat mee gedaan moet worden anders kunnen ze, in combinatie met hun felheid, erg lastig en vernielzuchtig
worden. Ook de
Yorkshire heeft ondanks het feit dat hij als gezelschapshond wordt gehouden net zoveel pit en voelt
zich een hele grote stoere
hond.
De Bull Terriër en de Staffordshire Terriër zijn een geval apart. Deze honden zijn gefokt als vechthond,
met stieren of met andere
honden. Daarom is het goed uitkijken geblazen omdat ze en harde beet hebben en dus veel schade aanrichten.
Daar komt de
kaakklem (de beet wordt alleen maar harder bij pijn) nog bij en dat maakt een rampscenario compleet.
Dat wil echter niet zeggen
dat ze elk willekeurig persoon gelijk aanvallen ofzo, als ze goed zijn opgevoed zijn het lieve en sociale
honden die geen vlieg
kwaad zullen doen. Ze moeten alleen niet in verkeerde handen vallen zoals de overbekende en vaak verafschuwde
Pitbull. Dit is
een zeer trieste geschiedenis. De oorspronkelijke Pitbull was voor de arbeidersklasse wat de paarden
voor de elite was. En omdat
de Pitbulls gewoon tussen de vele kinderen in de overbevolkte wijken liepen moesten ze wel een zacht
karakter en een hoge
tolerantie hebben om ze te kunnen houden. Dit was dus zeer belangrijk. Toen werd (helaas) de Pitbull
erg populair door een film,
en ging men ze met vanalles en nogwat kruisen. Op die manier kwam de agressie erin. Toen de Pitbull
ook nog populair werd bij
mensen die een agressieve hond stoer vinden werd het hem fataal, terwijl de oorspronkelijke Pitbull
dus ABSOLUUT NIET
agressief was en ook niet mocht zijn.