De
Mening Van ... Shirley Marapin en Hans van der Waal
Vorig jaar (2004) veroorzaakte het besluit
om een drugsgebruikersruimte te openen aan het Vennepark veel beroering. Hoe
staat het er nu bij? Een stand van zaken.
PvdA heeft
blijvend "letsel" veroorzaakt bij een paar honderd bewoners rondom het
Vennepark.
Terugkijkend op het afgelopen jaar hebben de bewoners m.b.t. de
harddrugsgebruikersruimte bij het speelparkje een bijzonder slopend en onrustig
jaar achter de rug.
Wel 30 of meer raadsleden kwamen op bezoek, diverse heftige inspraakrondes op
het stadhuis, spraakmakende protestbijeenkomsten en manifestaties.
De PvdA heeft ons uiteindelijk links
laten liggen en heeft alle smeekbeden van de ouders en kinderen naast zich
neergelegd. De PvdA nam een houding aan alsof ze boven ons staat en heeft ons
niet serieus genomen. Vergeet niet dat iedereen hier jarenlang PvdA stemde en
wel in een rotsvast vertrouwen! Gevolg van die houding is dat de buurt zich
beledigd en miskend voelt. Het tegendeel van wat Wethouder Klijnsma had verwacht
is gebeurd: i.p.v. een toename van berusting en acceptatie, is de strijdlust
juist aangewakkerd.
Verslaafden moeten op een juiste wijze en vooral op de juiste plekken geholpen
worden. Het is een onmiskenbaar feit dat een concentratie van zoveel
zwaarverslaafden overlastsituaties met zich meebrengt. Het geeft ook een slecht
voorbeeld qua gedrag aan onze kinderen/jongeren. Zoals u weet moeten deze
verslaafden met hun eigen cocaïne en of heroïne naar het pand komen om daar
een schone naald te krijgen. En juist dit gedeelte van de Schilderswijk is vrij
van drugsoverlast. Lees de politierapporten er maar op na: geen enkele melding!
Behalve het feit dat wij hier geen overlast kennen, moeten we ook nog zo goed zijn om overlast die elders plaatsvindt in de stad te helpen oplossen doordat wij hier toevallig een geschikt pand hebben. Het zou een streven moeten van de politiek om drugsvrije zones ook daadwerkelijk drugsvrij te houden, maar blijkbaar hebben die dames en heren in die nette pakken zelfs dit nog niet door.
De wethouder kan draaien en keren wat ze wil: een belastingplicht kun je door middel van een wet opleggen, maar dit niet. Naar onze overtuiging is er een ongeschreven wet die zegt dat je nimmer een grote concentratie harddrugs en de gevolgen ervan moet stationeren bij een grote concentratie opgroeiende, voetballende en spelende jongens en meisjes. En vergeet de groep van ruim 30 of meer kwetsbare hangjongeren (die verder niemand kwaad doen) op het plein niet. Ouders van vóóral die groep vrezen dat hun zonen de toekomstige handlangers van de dealers worden. En neem die gevoelens maar eens weg bij die ouders!
Momenteel is het hier veilig en leefbaar. Kinderen kunnen op het speelplein zonder toezicht spelen. Het is vrij en blij vertoeven en genietend opgroeien op dit klein stukje aarde. Wat voor nut heeft het om de situatie nu te veranderen in een explosieve situatie met ouders die continu op hun tenen moeten lopen als ze overdag op hun werk zijn en hun kinderen langs en bij de directe omgeving van het pand komen en gaan, op weg naar school en speelruimte?
Weet u, de betrokken Hoge Pieten denken
mogelijk, ha eindelijk een afgesloten hoofdstuk, dat Vennepark. Maar mooi mis! Eén
van de eisen bij het openen van een gebruikersruimte is dat de buurt waar het
komt er zelf om moet vragen en er dus ook de harde noodzaak van inziet.
Draagvlak is ook een eis, en dat bestaat hier niet.
Bij die bewuste stemming in juni op het stadhuis bleven de bewoners ontdaan en
kapot van verdriet achter, want binnen enkele seconden na de stemming, nog
voordat wij ons de uitslag goed en wel realiseerden, verdwenen de raadsleden en
wethouders. Zo ga je niet om met mensen die door toedoen van je eigen partij, de
PvdA, plots met iets ongevraagds opgescheept zitten.
Inmiddels heeft B & W de bouwvergunning verleend. Ondertussen hebben een paar keer een paar honderd bezwaarbrieven de gemeente bereikt en hebben wij mogen lezen dat al onze bezwaren ongegrond zijn. De politieke macht heeft gesproken en denkt daarmee van de burgerlijke kracht gewonnen te hebben. Zij bleken hardnekkig horende doof en ziende blind. De PvdA heeft zijn mensen verkocht aan een verkeerd plan en heeft alle gevoelens en protesten achteloos naast zich neergelegd.
De PvdA blijkt arrogant te zijn
geworden. Met als resultaat dat de onverzettelijkheid hier is gegroeid, mensen
hebben onderhuidse woede en frustratie. De situatie is explosief. Tijdens de
verbouwingswerkzaamheden zal de irritatie alleen maar toenemen hier. De politie
heeft een sterke arm maar is hier ook onze vriend. Zij doen hun werk maar kennen
ons en weten wat we ongevraagd en onnodig doormaken. En zo heeft deze zware,
geweldloze en
vermoeiende strijd ons veel sympathisanten en medestrijders opgeleverd.
De PvdA heeft ons opgegeven en niet begrepen. De strijd en verantwoordelijkheid van ouders om het behoud van een prachtig stukje woongebied dat qua sfeervolle diversiteit aan culturen probeert met veiligheid, normen, waarden, plezier, beschaving, onderlinge betrokkenheid en saamhorigheid te leven binnen ons mooie Holland!
Thans spreekt men zich zeer negatief uit over de stijl en houding van de PvdA en hun arrogantie. Ik hoop dat de mensen hier de kalmte kunnen bewaren de komende maanden en in rust de rechterlijke uitspraak afwachten. Desnoods vechten we deze strijd (want dat is het jammer genoeg geworden) uit bij de Raad van State, want van opgeven weten deze moeders en vaders niet!
Shirley Marapin
Slechte zaak voor de rechtsstaat.
Bovenstaand verhaal van Shirley geeft
aan welke diepe wonden in de buurt door het besluit van B&W met goedkeuring
van de Raad zijn geslagen. Het vertrouwen in de politiek en in de PvdA in het
bijzonder is tot het nulpunt gezakt. Dit vertrouwen is nog veel verder
afgenomen, doordat de gemeente ook in de juridische nasleep niet met open vizier
strijdt, maar het pad van de juridische spitsvondigheden heeft gekozen.
Zonder al te veel in details te willen treden de feiten op een rij:
Ronde één: (g)een besluit
Naar aanleiding van het collegebesluit van januari 2004 dienden wij, nadat ons
bezwaarschrift was afgewezen, ons eerste beroepsschrift bij de rechter in. De
gemeente argumenteerde toen tegenover de rechtbank, dat dit besluit niet op
extern rechtsgevolg was gericht en dat het hier om een voorlopig standpunt ging,
dat eerst nog in de raad behandeld moest worden. Verder betoogde de gemeente,
dat publicatie van het besluit niet had plaatsvonden en dat er daarom geen voor
beroep vatbare beslissing was en wekte hier naar bewoners en rechtbank toe de
verwachting dat nog van alles mogelijk was.
Ronde twee: raadsbehandeling
Toen kwam de behandeling in de Raad waar het principe besluit alleen vanwege
collegebelangen en ongehoorde en onbehoorlijke druk op raadsleden op voldoende
steun kon rekenen. U moet het vernietigende commentaar in de Haagse Courant dat
op 25-6-2004 verscheen er nog maar eens op nalezen.
Wat te denken van raadsleden, die met tranen in hun ogen van spijt verklaren,
dat zij moesten voorstemmen. Naar mijn opvatting werd op die dag de lokale
democratie een beetje boel om zeep geholpen. Ik verwijs in deze bijvoorbeeld
naar de recente uitlatingen
van gemeenteraadslid Mevr. Vonk van het CDA, die wel ingestemd heeft met de
komst van de gebruikersruimte, maar bij herhaling heeft verklaard, dat ze
eigenlijk tegen is.
Ronde drie: bezwaarschrift
Op 7-7-2004 verscheen er de volgende publicatie in de stadskrant. “Raad
akkoord met Gebruikersruimte.” Naar aanleiding van deze publicatie hebben wij
onmiddellijk weer een bezwaarschrift ingediend, maar dat werd prompt weer
afgewezen op de volgende gronden:
 | “Het nemen en publiceren van dit
besluit en het vragen van de mening van de raad, moet gezien worden in een
politiek bestuurlijke context. Aan het besluit van 6 januari 2004 is geen
rechtsgevolg verbonden.”
| Een eventueel bezwaar zou wel
ingediend kunnen worden bij de aanvraag en het toekennen van de
bouwvergunning.
| De publicatie in de stadskrant was
eigenlijk geen publicatie. | |
Men vergat er echter bij te vermelden,
dat de gronden waarop je bij het toekennen van een bouwvergunning bezwaar kunt
maken veel beperkter zijn, omdat je te maken hebt met een zogenaamde gebonden
beschikking waar men alleen een aantal bouwtechnische zaken toetst
en of de bestemming past in het bestemmingsplan.
Ronde vier: beroep
Onmiddellijk hebben wij tegen dit besluit beroep aangetekend bij de rechtbank
met de argumentatie dat dit besluit wel degelijk rechtsgevolg had, omdat dit
besluit en het gedogen hiervan door de Raad tot gevolg had de gemeente een
overeenkomst kon sluiten met Parnassia en dat hiermede de rechten en plichten
van de gemeente veranderden wat wel degelijk een rechtsgevolg is.
In haar verweerschrift sprak de gemeente ineens niet meer over het ontbreken van
een rechtsgevolg maar over het ontbreken van een publiekrechtelijk
rechtsgevolg. Tegen dit argument hebben wij aangevoerd, dat er wel degelijk een
publiekrechterlijk rechtsgevolg aan verbonden is, omdat aan harddrugs verslaafde
mensen wordt toegestaan in het bezit te zijn van harddrugs in het pand van de
Vennestraat 85 en op de weg daar naar toe.
Volgens de wet is het bezit van harddrugs een misdrijf en als men meent dit niet
te moeten vervolgen, dan is dit een rechtsgevolg men besluit immers om niet
rechtshandhavend op te treden. Dit besluit komt qua karakter overeen met een
zogenaamde gedoogverklaring voor een ruimte van softdrugs en dat is volgens de
jurisprudentie een besluit in de zin van artikel 1:3 der AWB.
En verder?
Door het bij herhaling inbrengen van
juridische spitsvondigheden lijkt het of de gemeente niet in staat maar ook niet
bereid is, om haar beleid in deze inhoudelijk voor de rechter en de Raad van
State te verdedigen. Dat is niet alleen heel zwak maar ook heel slecht voor de
beeldvorming van onze rechtsstaat, want dat geeft een voedingsbodem aan geluiden
van mensen, die een andere opvatting hebben over de wijze waarop je de staat
moet inrichten
en dat vind ik in zijn algemeenheid maar zeker juist nu heel slecht.
Probeer u zich eens in de belevingswereld van de mensen op en rond het v.d.
Venneplein te verplaatsen. Geen besluit, geen rechtsgevolg, geen publicatie,
etc. Kunt u het ze uitleggen? Ik niet. Vindt u het gek dat deze mensen zeggen:
"Is dat nou jullie zogenaamde mooie democratie en rechtsstaat?"
Inmiddels is de bouwvergunning door de gemeente verleend en zal - na de te
verwachten afwijzing van het bezwaarschrift der bewoners - het juridische
traject worden ingegaan.
In de aanloop naar de
gemeenteraadsverkiezingen zullen nog een paar flinke juridische gevechten, met
de daaraan onvermijdelijk verbonden publiciteit, gaan plaatsvinden.
Hans van der Waal
Hans van der Waal is lid van de
PvdA, maar - mede vanwege de gebruikersruimte - niet meer van de Haagse
afdeling. Hij is een 'self made' man, die via avondopleidingen al vroeg in
management functies terecht kwam in de industrie en later in de haven. Hij was
o.m. tien jaar dagelijks bestuurslid bij de havenpool SHB en had later een eigen
onderneming. Hij is nu oppas-opa (mooiste "functie" van zijn leven) en
actief in het HBO onderwijs. Sinds hij een stukje over het Vennepark in de Rode
Reiger schreef is hij op uitdrukkelijk verzoek van bewoners als vrijwillig
adviseur actief betrokken bij acties van bewoners, vooral t.a.v. juridische
zaken.
Bovenstaande artikelen zijn te vinden op de site van de Rauie Règâh klik
hier