Naar de beginpagina van Mondige burger

  Zie ook; Deetman houdt woord, klik hier.

Wim Deetman
Burgemeester van Den Haag sinds 1996. Een krachtige bestuurder, gezaghebbend, duldt geen tegenspraak. ‘Ik ben rechttoe rechtaan, maar ik luister wel’. Deetman is een geboren Hagenaar. Hij heeft politicologie aan de VU in Amsterdam gestudeerd. In zijn arbeidsverleden heeft hij veel met het onderwijs te maken gehad. Zo is hij directeur van de vereniging Besturenraad P-C Onderwijs geweest, staatssecretaris en minister van Onderwijs in de Tweede Kamer en is hij tevens zeven jaar voorzitter van de Tweede Kamer geweest. Hij vindt het belangrijk dat je als bestuurder de kiezers moet opzoeken. Deetman is een uitermate goede lobbyist en hij krijgt dan ook veel voor elkaar. Normen en waarden zijn een belangrijk thema voor Deetman. Hij is van mening dat het individualisme te ver is doorgeslagen en dat de solidariteit in de samenleving is verwaarloosd. Deetman volgt rechte lijnen, weet stevig in te grijpen als hij dat nodig vindt. Visie Deetman: ‘Ik wil Den Haag op de internationale kaart zetten’.


Supporters

Arthur Docters van Leeuwen, bestuursvoorzitter van de Autoriteit Financiële Markten

Pierre Wind, kok en burger van Den Haag

Jetta Klijnsma, wethouder van Den Haag.

Robert van lente; zie hier voor het volledige artikel op zijn website;

Wim Deetman had freelance kok Pierre Wind meegenomen. De kok, die zich beter “coke” kan noemen. Dan Arthur Docters van Leeuwen: de overloper van D66 naar de VVD. Arthur is zeer geschikt om bij een haardvuur en een goed glas wijn in de hand een diepzinnige analyse ten beste te geven. Maar wat doet ie daar? En tenslotte Jetta Klijnsma. Jetta laat zich toch overal voor lenen. Ach, ze deed haar best:” Ook al ben ik van de PvdA, ik heb zeer veel bewondering voor Wim Deetman van het CDA”. Ik snap overigens niet helemaal wat dat er mee te maken heeft.

DE DEETMAN SHOW (Julius Pasgeld)

Beantwoordend aan de modieuze tendenzen van deze tijd nam ook onze eerbiedwaardige burgemeester Deetman vorige week deel aan een soort Idols voor hoogwaardigheidsbekleders op de tv. Het ging weer om zo’n snelle competitie voor het volk. Je kunt het zo gek niet bedenken of er is wel een top-tien van. Deze keer ging het tussen Cohen (PvdA) van Amsterdam en Deetman (CDA) van Den Haag onder leiding van Paul Witteman. Het is onbegrijpelijk dat burgemeesters zich voor zoiets lenen. Maar wellicht spoken de komende burgemeesterverkiezingen al door hun hoofden. Bovendien moet Deetman de mening zijn toegedaan dat het grote publiek toch geen verschil ziet tussen een potsenmaker en een burgemeester. Dus deed hij, daartoe waarschijnlijk ingefluisterd door zijn mannetjesmaker Nico van Maurik, de gehele uitzending zijn uiterste best om zich als potsenmaker te profileren.
Welnu. Dat ging hem uitstekend af. Eerlijk gezegd vond ik hem als potsenmaker een stuk geschikter dan als burgemeester. Nog even en dan worden gemeentes bestuurd door stand-up comedians. Branche-vervaging heet dat.
De gehele uitzending zat ik aan het beeldscherm gekluisterd. Zowel burgemeester Cohen van Amsterdam als burgemeester Deetman van Den Haag lieten zich bijstaan door een soort F-side. Die van Cohen kende ik niet. Maar in de fanclub van Deetman herkende ik onmiddellijk de nar Pierre Wind, kabouter Jetta Kleinsma (PvdA) en de buurman van Deetman, de heer Boktors van Leeuwen. Hun taak bestond eruit allemaal goeie dingen over Deetman te roepen.
‘Hup Deet! Onze Deet! Onze goeie, ouwe Deet! Deetman! Een hartstikke warme man’, kreet Kleinsma, totaal van haar verstand beroofd.
‘D..d.. d..eetman. De m.. ma.. man v.. v..an het v.. v.. v..olk, stotterde Pierre Wind, alsof hij een cotelet suisse met drop en bosbessenjam aan het beoordelen was. En die goeie ouwe Boktors van Leeuwen sprak de onvergetelijke woorden: ‘Deetman? Dat is toch de man die voor iedereen opkomt?’
Helaas. Bij een soort kwis zakte de man van het volk al direct door de mand. Hij wist niet dat je een demonstratie niet mag verbieden vanwege de inhoud van deszelfs demonstratie. En toen Paul Witteman hem vroeg waarom hij de Japanse keizer Akihito belangrijker vond dan zijn Haagse onderdanen die hun oorlogstrauma’s kenbaar wilden maken, werd onze goeie, ouwe Deet nogal nerveus en begon zich te excuseren dat hij niet voor iedereen was opgekomen.
Nu wisten de Hagenaars natuurlijk al wat langer dat Deetman ambassadeurs, koningen en keizers op een hoger voetstuk heeft staan dan zijn eigen inwoners, maar de deskundige jury begon er inmiddels af en toe ook tussendoor te mompelen dat het Deetman misschien toch wel een klein beetje aan draagvlak en compassie ontbrak.
Na een fictieve, maar interessante casus, eetje aan draagvlak en compassie ontbrak.
Na een fictieve, maar interessante casus, waarbij Deetman zich correct en formeel opstelde, terwijl Cohen probeerde zich menselijk en met begrip voor de zaak te gedragen, kwam de uitslag. Die interesseerde me zo weinig, dat ik hem terstond weer vergat. Toch zit ik nog met een vraag.
Vinden die burgemeesters het zelf allemaal ook niet een beetje beschamend?

Julius Pasgeld