Ik heb haar gevraagd bij haar vorige schijnen
Om voor haar stapsgewijs verdwijnen
Ons verlangen in zich te sluiten,
Mee te nemen en met haar cyclus

Terug te brengen; in volmaakte cirkel
Ons verbond voor eeuwig te verlengen.

Ze staat in die gehele vorm weer voor mijn raam
En geeft vannacht in spiegeling naam
Aan een onbenoembaar verleden
Dat nu alleen met haar glimlach nog bestaat.

 Ik sluit mijn mond om de dood
En filter deze gretig;
De top gloeit op en vergrijst.

Een wolk trekt door de spelonken in mij
En zilveren sluiers kringelen om mij heen,
Ik blaas ze uitéén,

 Zonder titel, April-1996 , 160 cm. x 130 cm., Olieverf op doek

Zonder titel, April-1996 , 210 cm. x 120 cm., Olieverf op doek