De eerste week: van 15 t/m 21 juli.
Klik hier voor dit "Noorwegen 2007"-album op Picasaweb. (Opent in een nieuwe browser.)
Tip: onderin de diashow kan je de snelheid aanpassen.
Klik hier voor al mijn albums op Picasaweb. (Opent in een nieuwe browser.)
Tip: onderin de diashow kan je de snelheid aanpassen.
Dit jaar hebben we onszelf op 3 weken getrakteerd:
- De eerste week een huisje naast hotel Hindsæter.
- De tweede week een kamer in hotel Spiterstulen.
- De derde week een kamer in hotel Jostedal.
De eerste week: van 15 t/m 21 juli.
Maandag, 16 juli. Waterkrachtcentrale
Onverwacht een fraaie wandeling. Vlakbij het hotel bleek een waterkrachtcentrale (hydro electrische energie).
Er werd onderhoud gepleegd, de deur stond open, dus snel een plaatje geschoten.
Eigenlijk een mislukte foto agv teveel tegenlicht. Toch vind ik 'm er niet minder mooi om.
Donderdag, 19 juli. Besseggen
Eigenlijk mag ik de Besseggen hier niet meer beschrijven. Het is tenslotte alweer de 3e keer dat we deze beruchte route bewandelen
(zie de pagina's van beide vorige Noorwegen vakanties).
Enkele redenen om er weer wat foto's aan te wagen:
- Het was de eerste keer voor schoonzus Coby.
- Het BLIJFT geweldig.
- 8,5 uur & 18 km hiken... mag ik even!
Dit was een moeilijk stukje. Ik heb slechts 1 persoon gezien, die al skieënd-op-z'n-boots naar beneden ging. De rest vond het te steil en ging steen voor steen verder.
Alhier slechts 4 fotootjes. Op deze Picasaweb link staan er 14!
Deze foto is grofweg halverwege de route genomen. Dit is eigenlijk de echte "Besseggen graat" (ipv "graat" kom je ook woorden tegen als "ridge", "richel", etc.). Hier is de wandeling het zwaarst: het wordt steil en smal. In de hikingboeken krijgt deze route een zwaarte-aanduiding van 2-3 bolletjes (op een schaal van maximaal 4). Het is een 2 tocht. Maar dit stukje klauteren (dus handen nodig) maakt 'm 3 bolletjes.
Hier gaat wandelen over in klauteren.
Een mooie verdiende foto van Coby en Diana.
Uitvergrotingen zijn verkrijgbaar bij de website beheerder.
Vrijdag, 20 juli. Canyon
De eerder genoemde waterkrachtcentrale wordt gevoed vanuit een hele serie stroompjes/watervalletjes. Bij het omhoog lopen van zo'n waterval kom je weer mooie omgevingen tegen.
Hé, dat is een interessant stuk sneeuw in de verte.
Is dit een leuke verjaardagsfoto of niet... brrr
De tweede week: van 22 t/m 26 juli.
Was dit hotel ooit begonnen als boerderij, nu lopen er geen dieren meer, maar enkel toeristen.
In het centrale gebouw bevinden zich oa; receptie, restaurant, cafetaria/lunchroom, zitkamer, zwembad.
Dit is toch griezelig... een toilet met dit uitzicht...
Goed hotel.
Goed eten in het restaurant.
Gezellige zitkamer.
Het is toegestaan bij het ontbijt je lunch te maken voor je aanstaande wandeling.
Tours/hikes/wandelingen met gids.
"It's a big plus!"
Dit hotel heeft nog niet het laatste van ons gezien!
Dinsdag, 24 juli. Galdhøpiggen
Hier kwamen we voor!
Vorig jaar mislukte de "aanval" op de top (zie de 2006 pagina).
Zwoegend over rotsen en dan weer sneeuw...
Diana volgt gids Dag op de voet.
Komt na de 3e bult eindelijk de top in zicht.
Het verschil met vorig jaar is alleen, dat we nu doorgaan!
Het begint te sneeuwen, maar het huisje-op-de-top is al te zien.
Dankzij gids Dag z'n "steady pace" halen we het.
Het bewijs... Diana voor het huisje.
De tijdstippen op een rijtje:
- 09:40 Vertrek.
- 14:40 In 5 uur op de top!
- 15:00 Weer naar beneden.
- 18:00 Beneden.
- Totaal zo'n 8,5 uur.
Naar beneden ging op sommige stukken vlotjes. We moesten ook wel, toen de gids een tentzeil onder z'n kont vastbond en naar beneden roetste...
Donderdag, 26 juli. Svellnos Breen
Dit was de 2e trip-met-gids vanuit het Spiterstulen hotel.
Na een stuk "vlak" wandelen, werd het alhier pittig. Er leek geen einde te komen aan deze richel/graat/ridge. Het uiteindelijke doel, de Svellnos gletsjer, is al duidelijk te zien.
Waar leent smeltwater zich nou beter voor, dan voor een verfrissende duik...
Ik moet erbij zeggen, dat het geen gletsjer smeltwater was, maar sneeuw smeltwater. En dat de watervoorraad niet supersnel aangevuld werd. Maar wat nu de echte watertemperatuur was, "da wee'k nie".
En zo ziet een gletsjer er uit dus van dichtbij.
Nu zou je kunnen denken: "als je er 1 gezien hebt...". Maar niets is minder waar.
De vorm van het dal, waarin de gletsjer afdaalt, bepaalt het uiterlijk. Zo is de Tunsbergdalsvatnet (zie verderop) een veel rustiger aflopende gletsjer.
Deze Svellnos gletsjer (net als de Nigards breen verderop) barst aan het oppervlak open, omdat de ijsmassa zo sterk omlaag helt.
De derde week: van 27 juli t/m 1 augustus.
Zaterdag, 28 juli. Bergset Breen
Op korte rij-afstand van het hotel, lag een wandeling naar deze gletsjer. "Alweer een gletsjer/breen", hoor ik je denken. Ach, het is pas de 2e in deze vakantie (er komen er nog 2).
Als je deze recente foto vergelijkt met een oude (op bv een folder), dan zie je hoever ook deze gletsjer is teruggetrokken. En of dat nu allemaal de schuld is, van het broeikas-effect...
Zondag, 29 juli. Tunsbergdalsvatnet
Dat is de naam van deze tocht die de hele dag gaat duren: 7km kajakken over het "waterkrachtcentrale spaarbekken" meer Tunsbergdalsvatnet, 1 uur wandelen, 1-2 uur op de gletsjer Tunsbergdalsbreen, en dan weer terug.
Deze tocht hebben wij, zoals elke tocht in het Nationale Park Jostedalen, geboekt in het Informatie en boekings centrum Breheimsenteret .
Deze trip deden we onder begeleiding van gids Maggie.
Maggie is in dienst bij "onze 2004 Styggevatnet-tocht gids Andy Cullens", die inmiddels een eigen bedrijf is gestart genaamd
IceTroll en diverse interessante tochten aanbiedt.
Na het kajakken volgde een leuke wandeling naar de gletsjer.
We waren maar met z'n viertjes op deze h-e-l-e gletsjer; gids Maggie, Apollo, Diana en ik.
We hebben wat afgelachen, om die camera-gekke aziaat Apollo. Behalve dat hijzelf na elke stap een foto maakte, na elke tweede stap moest hijzelf ook op de foto. In pose! Dus bril af, zonnebril op, stoere blik en dito houding. Ik hield het er maar netaan droog bij.
Deze foto, in "Japanese style", kon dan ook niet uitblijven.
Hier nog 2 mooie foto's.
Aan al het leuks komt een eind. Hier mooi in stijl, steil aflopend, op weg naar het startpunt, naar de tonnen waar het materiaal, zoals de stijgijzers, wordt bewaard.
Dinsdag, 31 juli. Canyoning
"Canyoning" werd dit genoemd. Het onderzoeken van de afvoerloop van de vorige gletsjer, de Tunsbergdalsbreen.
Het waterpeil was nu erg laag. Het Tunsbergdalsvatnet staat daarentegen vol (is spaarbekken voor de waterkracht centrale, als het ware een "accu" voor de winter).
Op ons verzoek werd de tour ingekort. Alles was met mos begroeid, en het was nat en glad. En toen zelfs de gids onderuit ging, vonden we het welletjes.
Woensdag, 1 augustus. Nigardsbreen
Het was onze 4e en laatste gletsjertocht van deze vakantie, op deze Nigardsbreen.
Inderdaad, daar krijgen we geen genoeg van. Misschien komt het er nog eens van om een cursus te doen in gletsjer wandelen.
Bizar... als je na jaren een filmpje op YouTube tegenkomt waar wij zelf op staan...
Zo, dat was de laatste tocht vanuit het laatste hotel.
Onderweg naar de veerboot nog 1 overnachting in het Klækken hotel.
Dit was alweer onze 3e vakantie in Noorwegen. Misschien wordt het tijd om er eens een huisje te zoeken...