Astrofotografie
Fototoestel op statief
Op verschillende manieren is de pracht van de sterrenhemel vast te leggen. De eenvoudigste manier is de camera op statief. Het enige wat je nodig hebt is een spiegelreflexcamera (met een standaard- of groothoeklens) die een B-stand heeft, een draadontspanner en een statief. Je doet een fotorolletje (dia of negatief, vaak wordt een diafilm gekozen) in je camera, en je zet gedurende bijvoorbeeld 20 seconden de sluiter open. Op deze manier kun je eenvoudig sterrenbeelden vastleggen. Als je de sluiter langer dan een halve minuut openzet, zullen de sterren sporen trekken op je dia/negatief. Een mooi voorbeeld hiervan is onderstaande foto:Fototoestel op telescoop
Een stap verder is de camera op de telescoop (piggy-back). Op deze manier kun je de sterren gedurende een langere tijd volgen, zodat de sterren puntjes blijven. Voor deze methode is een equatoriale montering, het liefst voorzien van motoren op beide assen, vereist. Door middel van een verlicht dradenkruis oculair in de telescoop, is het mogelijk eventuele volgfouten te corrigeren.
Op je camera kun je dan bijvoorbeeld een groothoeklens bevestigen, maar ook een 200 mm lens. Zo kun je lang belichten (tot zelfs meerdere uren!).
Hieronder is een foto (van de Andromedanevel) te zien die op bovenstaande wijze is gemaakt:
Deze opname is 30 minuten belicht. De gebruikte lens heeft een brandpuntsafstand van 135 mm.Fototoestel aan de telescoop (Evt zonder motoren)
De volgende stap is het fotograferen door de telescoop (Prime-focus). De telescoop fungeert dan als flinke telelens. De camera is aan de telescoop te bevestigen dmv een zogenaamde T-ring. Voor ieder merk camera is een aparte T-ring verkrijgbaar.
Op deze manier kun je de maan/zon (ook maans-/zonsverduisteringen) in zijn geheel fotograferen. Motoren zijn niet strikt vereist, maar wel erg handig.
Onderstaande foto is een mooi voorbeeld van bovenstaande techniek:
Bovenstaande opname is 1/125 seconde belicht in het primaire brandpunt van een 20 cm Schmidt-Cassegrain telescoop, met een brandpunt van 2 meterOculairprojectie
Door middel van een oculair wordt de brandpuntsafstand van de telescoop vergroot, waardoor men detailopnamen van zon, maan en planeten kan verkrijgen. Ik ga niet verder in op deze methode, omdat deze min of meer achterhaald is door de webcam.
Onderstaande opnamen zijn verkregen met behulp van bovenbeschreven techniek:
Fototoestel aan de telescoop (met motoren)
Dit is waarschijnlijk de lastigste tak van de analoge astrofotografie. Met deze techniek kunnen tal van deep-sky objecten worden vastgelegd.
De camera wordt weer aan de telescoop geschroefd. Voor een volgfoutloos resultaat is een volginrichting absoluut noodzakelijk! Bij een Schmidt-Cassegrain telescoop wordt weleens een Off-Axis Guider gebruikt. Dit is voor sommigen (waaronder ik) een vermoeiende en frustrerende techniek. Vaker wordt gebruik gemaakt van een zogenaamde volgkijker. Deze kijker wordt parallel bevestigd aan de telescoop waardoor men wil fotograferen (brandpuntsafstand van 500 mm of meer. Zelfs tot enkele meters is mogelijk!). In deze volgkijker doet men een verlicht dradenkruis oculair van hoge vergroting. Zo zijn volgfouten te corrigeren.
In het algemeen moet men een flinke tijd oefenen voordat men bovenstaande techniek onder de knie heeft. Maar als je deze techniek onder de knie hebt, ben je in staat de mooiste foto's te maken!
Hieronder staan foto's die gemaakt zijn met bovenstaande techniek:
De telescoop waardoor deze foto's genomen zijn, had een effectieve brandpuntsafstand van 1250 mm
Hierboven heb ik alleen analoge fotografie besproken, omdat ik geen ervaring heb met webcam/ccd. Op het Internet is genoeg informatie daarover te vinden. Dit overzicht is ook allerminst compleet. Er zijn diverse boeken over astrofotografie in de handel. Zie http://www.dekoepel.nl > Leveringsprogramma > Astrofotografie.
Voor vragen en/of opmerkingen -> e-mail
