| KUSADASI |
| een voorbeschouwing |
Wanneer wij straks in het vliegtuig stappen om te vieren dat het Grootsch dispuut 15 jaar bestaat, realiseer je dan even wat dit betekent. Sommigen zullen dan zeggen (of schreeuwen) "JUIHUIST! We gaan ontzettend veel kleine drankjes drinken, op mensatafels rulen en onschuldige vrouwen van het andere geslacht benaren". Natuurlijk, ook dit is belangrijk, maar daar doel ik niet op. Wat ik bedoel is dat je je even moet bedenken wat het betekent dat we het met z'n allen zo lang hebben uitgehouden. Toen in ‘83 een stuk of 13 studenten bedachten dat het wel geinig zou zijn om in georganiseerd verband dronken te worden onder de naam ExpresZo (de naam "Monster" was afgekeurd!), konden ze niet vermoeden dat 15 jaar later de naam nog steeds voort zou leven, laat staan dat er nog steeds zwarte overhemden aan de ExpresZo-bar zouden staan.
De ranzige pubertjes van weleer zijn juristen, artsen, maatschappelijk werkers, automatiseerders, ambtenaren of kroegbazen geworden. De huidige eerstejaars kunnen zich waarschijnlijk niet voorstellen dat die oude lullen die op Bannink z'n bruiloft rondliepen een paar jaar terug net zo waren als de ransberen van nu. Neem maar van deze oude lul aan dat er een moment komt dat de tijd van de hele dag ongegeneerd uitvreten ophoudt en dat de economie draaiende moet worden gehouden. En daarom is deze lustrumreis zo legendarisch. Want het is een zeldzaam goed dat 25 man van 18 tot 36 jaar zich als lemmingen van de rotsen zullen werpen op zoek naar de laagste vorm van vertier die er is: Drankjesvertier.
Een lustrumvakantie zal voor altijd in je geheugen gegrift staan (als daar iets van over is aan het eind van de week). Roep maar eens op de Diës "Kreta" of "Lloret" en diverse hoofden zullen zich omdraaien met een onpeilbare grijns.
Je moet er bij geweest zijn.
|
