Maandag 24 maart Delft - Parijs
Emile kwam naar Delft. Met de trein naar Brussel en vandaar met de TGV naar Charles de Gaule. (Tot Brussel is de TGV immers net zo snel maar wel duurder.) Maar in Brussel stappen we in de verkeerde Thalys. Die naar CdG missen we om onduidelijke redenen. Hij zou om 20:34 gaan. Wij stappen in een Thalys die om 20:40 naar Parijs gaat en niet stopt op het vliegveld.
Een aardige juffrouw tegenover ons in de trein heeft ons uitgelegd hoe van Paris Nord weer terug te gaan naar CdG met de metro. Gelukkig hebben we genoeg tijd. Onze vlucht is om 2:15 's nachts en we zijn al om 22:30 op CdG. Maar welke terminal? Er zijn er drie. Nergens staan de airlines vermeld. Maar er rijden shuttle bussen. In de bus staan airlines, maar niet Air Madagascar. De juffrouw in de trein en de busschauffeur denken dat het terminal 2/A moet zijn. Daar is inderdaad Air France Madagascar. De terminal is leeg. Maar het is ook nog vroeg. Om 23:00 vindt Emile een officiele juffrouw. Die legt uit dat dit Air France is die naar Madagascar vliegt en niet AirMad. We moeten naar T1. Die is helemaal verlaten. Een beveiligingsbeambte weet het echter zeker: T2/A. Dat is weliswaar Air France, maar die ondersteunt ook AirMad. Wij weer terug. T2/A is nog steeds leeg. Maar dan vinden we nog een passagier en die heeft een official gevonden die het uitzoekt. We moeten naar T3. Die is alleen maar voor charters. Dat klopt. AirMad heeft geen eigen vluchten meer maar doet het via een chartermaatschappij. De bus laat lang op zich wachten en maakt ook geen haast. Naar T3 is daarna ook nog een heel eind lopen. Maar hij is bemand en AirMad is er.
We zijn de laatsten die inchecken, rond 1:00. Voordeel is wel dat we helemaal achterin het vliegtuig zitten en dat de overige stoelen achter ons leeg zijn. Dus Emile kan liggen en ik kan hangen.
Het vertrek wordt nog wat vertraagd door een passagier die onwel is geworden. Er wordt een dokter opgeroepen.