Donderdag 27 maart Ambositra - Fianarantsoa
Eerst zoeken naar een bank. Beide banken accepteren geen MasterCard.
Onze gids heet Giselle en ze is 28. Ze hoort bij het "Maison des Guides" tegenover hotel Prestige. Spreekts redelijk goed Engels en natuurlijk Frans. Ze is in NY geweest op uitnodiging van een Amerikaans dame die ze had rondgeleid. Die betaalde haar reis en verblijf. Ze is ook in Frankrijk en Italie geweest. Ze wil haar eigen business opzetten, want nu is ze afhankelijk van de reisburo's en daardoor onzeker over haar inkomsten.
We wandelen van 9:00-14:00, door de rijstvelden, heuvels en wat dorpjes. Op
het hoogste punt (1800m) is het paleis van de koning. (Het is geen paleis meer
maar een herbouwd houten hutje en de koning is geen koning meer maar zijn
graftombe staat hier.)
Mensen begraven hun familie in tombes en jaren later worden de botten er weer uitgehaald voor een her-begrafenis. Dat gaat gepaard met veel feesten en veel gasten en is daarom duur. Orde van grootte Fmg 15-50M ofwel EUR 2000-6000 (ofwel 10 tot 30 zebu). Dat geld zou beter besteed kunnen worden aan scholing van de kinderen, maar dit onderwerp is behoorlijk taboe, zoals Giselle heeft ontdekt.
Er wordt hier overal rijst verbouwd en het bos meer en meer wijken. Halverwege zit een mevrouw met fruit en een hete pan. De pan bevat een of andere gekookte wortel. Smakeloos. 3/4 gooi ik stiekem weg. We komen ook mannentegen die pinda's aan het opgraven zijn en de kinderen halen dan de aarde er af.
Er zijn niet veel vogels: een valk, miners, en rijstvogels (fel-oranje). Op het pad zit een kameleon. Er zijn libellen en waterjuffers, vlinders en hier en daar bloeit wat. Het weer is prima voor onze wandeling: wat wind en de zon veelal achter een wolk.
Op de terugweg zien we nog hoe hier hout wordt bewerkt, met hand-gedreven draaibank. Emile heeft buikpijn en diarree.
De weg naar Fianarantsoa die we 's middags rijden, voert over de hoogvlakte. Weinig verkeer en prima asfalt. Halverwege is de weg versperd door een truck die bezig is een Peugeot omhoog te slepen die zaterdag van de weg is geraakt. Over de kop en zeker 20 meter omlaag.
Fiana is groot. De banken zijn al dicht als we er aankomen. We gaan eerst naar de uitkijkrots. Zes kinderen begeleiden ons. Ze willen muntjes. Emile wil wel ruilen, maar dan niet een euro tegen 10 centime. Dan willen ze handgetekende kaarten verkopen. Gemaakt op school en de opbrengst gaat ook naar school. Hun vraagprijs is Fmg 5000. Uiteindelijk kan ik er twee krijgen voor een euro. Dat schept nogal wat onenigheid, want de rest kan nu bij Emile niet vasthouden aan een kaart voor een euro. Er worden derhalve wat kinders ongelukkig. Als we al weer in de auto zitten wil een ongelukkige alsnog zijn kaarten kwijt: drie voor een euro. Helaas, we zijn al voorzien.
Het eerste hotel dat we proberen is te duur: Fmg 144k. Alain brengt ons naar een ander hotel en daar kunnen we samen slapen en ontbijten voor 70k. Toilet en douche op de gang. Die delen we met een andere kamer. Alles is keurig schoon.
Alain weet een internetcafe (Chez Dom) en brengt ons daar. Het toetsenbord is zeer onhandig. Niet alleen is het Frans (azerty ipv qwerty) maar de toetsen zijn nog afgesleten ook. Dus je ziet pas op het scherm wat je hebt aangeslagen. Helemaal met het intypen van een wachtwoor is dat een hachelijke wijze van werken. Maar we krijgen er een bericht uit voor Fmg 10k (door het eerst in Notebook te schrijven). En het eten is er voortreffelijk.
Om 21:00 ligt Emile op een oor. Hij heeft de afgelopen nachten slecht geslapen - maar zeer ten dele door mijn gesnurk.