Dinsdag 1 april Rond NP d'Andringitra
Franklin is naar het lyceum geweest in Ambalavao. Maar dat is 50 km verderop en de weg was indertijd niet wat hij nu is. Hij moest dus intern bij mensen. Zijn vader liep eens per maand naar Ambalavao met rijst voor Franklin voor de komende maand en geld voor de inwoning. En de volgende dag weer terug. De tranen schieten je in de ogen als je bedenkt dat er waarschijnlijk ook niet altijd voldoende te eten was. Als back-up graven mensen dan kavala wortels op om te eten (zoete aardappel).
We doen vandaag de moonwalk, 700 m omhoog, dan over een plateu met voornamelijk platte stenen, over twee riviertjes en weer terug. 13 km en er staat 10 uur voor. We doen het in 9 maar dat komt omdat we boven vrijwel constant in de regen lopen en dus nauwelijks rusten. De wandeling is niettemin prachtig. Eerst door manshoge hei (net als op de Kili), dan door dicht struikgewas en tenslotte over de granieten vlakte. We worden er wel zeikend nat van. Maar het is nooit kouder dan 15C dus zo erg is het niet.
Franklin spot van alles. Niet te geloven dat hij het ziet. Soms zou je bijna zeggen dat hij het kikkertjes of de libel er eerst heeft neergezet om er daarna op te wijzen. De kleuren zijn soms fel en expliciet. Zoals bij rupsen, kameleons, libeles, sprinkhanen en vogels. De grootste sprinkhaan is zo groot als mijn duim. (Hij mag niet gegeten worden omdat ze geloven dat die van de voorouders is.) De grootste libelle komt in de buurt van 10 cm. We zien ook nog een egel, pissebedden, kakkerlak, kikkers en heel veel orchideeen. Emile is helemaal in zijn sas.
We hebben Alain vanochtend geld gegeven voor een kip. Daar zal hij een maaltijd van maken. Een kip kost Fmg 15k en de schattige mevrouw die de gîte beheert had al een mooie voor ons uitgezocht.