Vrijdag 4 april Rond NP Isalo
Jules krijgt nog de gelegenheid om aan te wijzen waar ik Paracetamol kan kopen (de pillen komen onverpakt uit een fles). Daarna blijkt dat de beoogde trip voor vandaag (waterval + canyon) 135k zal kosten. Dat vinden wij te veel voor zes uur wandelen. Er valt niet te onderhandelen want de prijzen zijn officieel aangeplakt. Jammer voor ze: dan geen business want wij herinneren ons Franklin die in Andringitra 9 uur met ons liep en klom voor 35k. We gaan er dus zelf op uit. Het park is zonder gids taboe maar net ten oosten van het park loopt een 4x4 track dat een riviertje kruist. We beginnen op de track, volgen dan de rivier, gaan kruip-door-sluip-door door riet en laag gewas en zien heel veel libellen, een prachtige plevier, iets paars-blauws (als een ijsvogel), een grote slang, etc. Zo nu en dan komen we iemand tegen. Soms spreken die wat Frans, soms ook niet. Ouders en kinderen zijn altijd vewrbaasd als ze door een verrekijker mogen kijken en tonen dan de karakteristieke grijpbeweging om iets te pakken dat dichtbij lijkt. We zien ook nog een namaaklibelle. De bonte kraai is hier net als bij ons maar het grijs is hier spierrwit.
3 liter water, 2 sinaasappels, 3 appels en 4 van de lokale sappige vruchten voor 8 uur wandelen. En nooit hoeven we te plassen. Het is ver in de 30C in de schaduw en er is zo weinig schaduw. Emile is een beetje verbrand.
's Avonds overwegen we onze opties voor de rest van de vakantie. Als we doorrijden naar Toleara dan komen we daar op zaterdag. In het weekend zijn de banken en AirMad dicht. Dus maandag boeken, dinsdag vliegen, woensdag Tana, donderdag naar het noorden. Ons alternatief is om met Alain terug te rijden naar Tana. Dan zijn we daar zondagavond. Scheelt twee dagen voor de uitstap naar het noorden. Dit gaan we doen. Wat we daarmee overslaan is de baobab vegetatie en wat lokale tombes. Valt mee te leven.