Zaterdag 5 april NP Isalo - Ambositra
Dat wordt een lange dag. Alain hoopt tot Antsirabe te komen maar dat halen we niet. Net voor donker - zeg maar na tien uur - zijn we in Ambositra en we blijven in hetzelfde hotel Prestige als op de heenweg. Halverwege gegeten in Fianarantsoa voor een snelle e-mail. Maar wat duurt dat lang! Het is Fmg 1000/minuut verbinding en alleen al het laden van een scherm duurt 4 minuten. We ontdekken dat Alain de politie zo nu en dan Fmg 3000 moet betalen. Voor en na ieder dorp van betekenis is er een controlepost. Dat zijn in ieder geval officiele gendarmerie. Overige posten zijn dubieus. Maar de fooien gaan ook naar officiele agenten. 3k is nu eenmaal het tarief. Een taxi-brouse betaalt 5-10k. Maar gek genoeg hoeven we niet altijd te stoppen. Wellicht is niet iedereen corrupt.
Het verbaast dat we geen doden in het verkeer hebben gezien. De taxi-brouses rijden als gekken en er lopen zoveel mensen op en langs de weg. Vrouwen hebben vaak iets op het hoofd: een mandje rijst, was of een bundeltje hout. De mannen en jongens duwen eenvoudige karretjes - vier wieltjes en een soort stuur - met zakken houtskool of vaten met water. Verder zijn er natuurlijk de kudden zebu die voor iedere auto naar de kant moeten worden gedirigeerd.
Onze exotische vrucht (fruit de pine) die een beetje op durian lijkt is eindelijk rijp. Merkwaardige smaak, beetje vanelle-achtig. Ik geef het grootste deel weg aan passanten. Emile eet - zoals gewoonlijk - alles wat hij krijgt.
De mensen hier vinden dat onze huid "blanc" is. Hun eigen huidskleur noemen ze "gris" (want "noir" is voor negers).
Onze routine in het hotel is inmiddels ingesleten: rugzak uitpakken, klamboes opzetten, een douche en een biertje. Mijn koorts is over maar ik heb een kuch vanuit mijn luchtpijp je u tegen zegt. En mijn smaak is sinds vanmiddag weer terug.