Dinsdag 8 april Tana - Nosy Be
Nog meer hangen. We vliegen om 12:45. Emile's rugzakje zou moeten worden gecontroleerd (er is geen scanner) maar er wordt volstaan met "Er zit toch geen bom in, he?". We vliegen een uur in een 737. Het land onder ons is minder gecultiveerd dan we in het zuiden gewend waren. De eerste indruk van Nosy Be is dat het erg groen is. Niet van de rijst maar van de palmen en de bomen en het suikerriet. Onderhandelen met de taxichauffeurs op het vliegveld is eenvoudig: gewoon niets doen terwijl je op de bagage wacht en ze tegen elkaar laten bieden. De prijs zakt van 70k naar 40k zonder ingrijpen.
We gaan naar een eenvoudig bungalowparkje in Ambatoloaka. Het staat niet aangegeven op de weg. Om er te komen moet je door een steegje en over wat stenen door de plas bij een waterplaats. Maar eenmaal daar is het schattig. Onze douche bestaat uit een grote ton plus emmertje. Maar er zijn wel klamboes. Op het gazon lopen grote schildpadden. De zee is verrukkelijk: bijna lichaamstemperatuur.
In het dorpje is lokaal en tourist geheel verweven. Alles loopt door elkaar en naast het restaurant is een eettentje waar onze darmen nog steeds van zouden protesteren. Wat wel opvalt is dat er zoveel alleenstande of paren oudere mannen zijn. Sommigen hebben een scootertje gehuurd, anderen een juffrouw en het arrangement scooter+juffrouw lijkt ook heel populair. We staan er maar niet te lang bij stil wat men zal denken van onze beweegredenen om naar dit eilandje te komen.
's Avonds wordt er in de Maria kapel gezongen, begeleid door een harmonium. De vrouwen - soms met kind aan de borst - zijn duidelijk veel beter dan de mannen. Samen klinkt het heel erg authentiek.
Met het reisburo om de hoek spreken we een trekking af voor over 2 dagen.