Suzhou River, van regisseur Lou Ye
De
verteller legt alles vast met zijn videocamera. We zien het leven dat zich
afspeelt rondom een rivier in een grote stad. Hij vertelt hoe hij een meisje
heeft leren kennen: MeiMei.
En ook krijgen we het verhaal van Mardar en
Moudan.
Mardar is een ongevaarlijke gek
die nog steeds op zoek is naar zijn lief die een
tijd geleden zomaar van de brug is gesprongen.

Dit is een zogenaamde raamvertelling, dat wil zeggen dat er een verhaal in een verhaal wordt verteld. De regisseur maakt het ons niet gemakkelijk, want de beide verhalen lopen door elkaar heen en je weet op een gegeven moment niet meer in welk verhaal je nu zit,
Het is een mooie liefdesgeschiedenis en zit uitstekend in elkaar. De regisseur heeft goed opgelet bij de Hitchcock films. De film lijkt een beetje op een 'Dogma-film', want er is gewerkt met bestaand licht en geluid en het lijkt of de hele film gemaakt is met een videocamera, tenminste zo heb ik het beleefd. Dit samen met de beelden van de levendige en smerige Suzhou rivier maken het tot een prachtig geheel. Het is dan ook niet gek dat deze film een prijs heeft gewonnen op het Filmfestival van Rotterdam.Het kostte me even om dit verhaal nu nog eens op een rijtje te krijgen, maar nu ik het nog eens over lees, besef ik eigenlijk dat ik hem nog een keer wil zien!